(ช่วงรอบชิงชนะเลิศ ด้วยเหตุผลพิเศษของเนื้อเรื่อง จำเป็นต้องใช้การเล่าแบบย้อนอดีต)
วันศุกร์ รอบชิงชนะเลิศของ《ฉันคือนักร้อง》ก็มาถึง
เพราะความคาดหวังต่อรอบชิงถูกปั่นจนสุดขีดมานานแล้ว ไม่จำเป็นต้องมีพิธีจับลำดับการขึ้นเวทีแบบพิเศษอะไร ฟานเสียนจึงได้นำทั้งเจ็ดนักร้องทำการจับฉลากเสร็จสิ้นไปก่อนที่การถ่ายทอดสดจะเริ่มต้น
ทีมถ่ายทำแค่ต้องอัดภาพง่าย ๆ ไม่กี่ช็อตก็พอ
ตอนนี้ทั้งเจ็ดนักร้องได้กลับเข้าไปยังห้องพักของตัวเองแล้ว
ในช่วงร้องเพลงเดี่ยว นักร้องแต่ละคนปรับตัวและเตรียมตัวกันเองก็ได้
แต่ช่วงร้องคู่ไม่ใช่เรื่องแบบนั้น
ก่อนขึ้นเวที นักร้องทุกคนต้องคุยกับเกUESTผู้มาร่วมร้องของตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย
เป้าหมายแม้จะเป็นผลลัพธ์การแสดงที่ดีที่สุดเหมือนกัน แต่ก็มีความคิดที่ลึกซึ้งกว่านั้น
แขกรับเชิญผู้มาร่วมร้องกลัวว่าตัวเองจะดึงจำนวนโหวตของนักร้องแข่งขันลง โหวตรอบแรกคือสิ่งที่กำหนดบทบาทของแขกรับเชิญร่วมร้อง เกี่ยวพันถึงหน้าตาของเขา
ในขณะเดียวกัน นักร้องแข่งขันเองก็กลัวว่าตัวเองจะดึงหน้าตาของแขกรับเชิญร่วมร้องลงเช่นกัน
เรื่องแบบนี้ในวงการเพลงมีให้เห็นทั่วไป
เช่น ในรายการเพลงหลายรายการมักมีช่วงร้องคู่อยู่เสมอ ส่วนใหญ่เมื่อเพลงร้องคู่หนึ่งเพลงปรากฏในวาไรตี้ ก็มักได้รับการเปิดเผยง่ายเพราะกระแสความร้อนแรงของรายการ
เพลงในสถานการณ์แบบนี้มักได้รับความสนใจมากขึ้น!
พอเป็นเช่นนั้น กระแสสังคมก็จะเกิดข้อถกเถียงขึ้นมากมาย
เช่น แฟนคลับของนักร้องแต่ละฝ่ายในช่วงร้องคู่จะทะเลาะกันว่าใครดึงใครลง จะทะเลาะกันว่าใครแพ้กว่าในด้านน้ำเสียงและอารมณ์เพลง...
