หวังเถี่ยจูรับผิดชอบส่วนท่อนร้องหลัก ส่วนอู๋เสี่ยวฝานรับผิดชอบส่วนแร็ป
ว่าไปแล้วต้องยอมรับเลยว่าท่อนร้องหลักของหวังเถี่ยจูมันโคตรจริง!
เพราะเพลงนี้เองก็ต้องการน้ำเสียงสุขุมแหบพร่าที่ขับกลิ่นอายยุคสมัยออกมา แถมความเป็นชนบทในตัวของหวังเถี่ยจูก็เข้ากับรสชาติประวัติศาสตร์ของเพลงนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ส่วนอู๋เสี่ยวฝานนั้น หลังจากจำใจเก็บตัวเงียบมา ฝีมือการร้องกลับพัฒน์ขึ้นมากมาย!
จังหวะและการเก็บท้ายคำในส่วนแร็ป กลับแสดงให้เห็นถึงระดับฝีมือที่สูงเหลือเกิน!
ฉบับร้องร่วมของเพลง《หมาป่าดิสโก้》เจ๋งสุดๆ ทำให้คณะกรรมการสาธารณะต่างชาติ 500 คนบนพื้นที่จัดแสดงรู้สึกได้ถึงความใหม่สดอย่างมาก
ต้องรู้ไว้ว่า ถึงต่างชาติจะมีวิทยุกระเป๋า ทรงผมหวีถอยหลัง และขวดเบียร์เขียวใหญ่ก็จริง แต่ก็ไม่มีกลิ่นอายย้อนยุคที่ซึมซับจากวัฒนธรรมแบบนี้แน่นอน
เสียงปรบมือบนพื้นที่จัดแสดงราวกับคลื่นทะเล เสียงเชียร์กระจายทั่ว!
ชาวเน็ตก็รับรู้ถึงความสนุกเช่นกัน!
[พี่เถี่ยจูเทพมาก!]
[ทำไมฉันรู้สึกว่าอู๋เสี่ยวฝานเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อน? เหมือนเก่งขึ้นเยอะเลย!]
[สองคนนี้จับคู่กันแล้วเข้ากันดีจริงนะ]
[ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่า ทำไมพี่เถี่ยจูไม่ไปหาราชาเพลงจี้กับราชาเพลงปาร์ค แต่กลับมาหาอู๋เสี่ยวฝาน]
[ด้วยความมั่นใจของพี่เถี่ยจู อาจเป็นเพราะมองราชาเพลงจี้กับราชาเพลงปาร์คไม่เข้าตาเลยด้วยซ้ำ!]
……
เสี่ยวหลิวตอนนี้ดีใจกว่าใคร!
เพราะเขารู้ว่า เหลือนักร้องคณะแข่งขันคนสุดท้ายที่ยังไม่ได้ขึ้นเวที
และนักร้องคนนั้นก็คือหลี่ฮวนเกอ คนโปรดที่สุดของเสี่ยวหลิว