[คุณฮวนเกอเทียนโฮ่วใจกว้างมาก!]
[ในฐานะแม่ของเด็กแปดคน ฉันขอขอบคุณคุณฮวนเกอเทียนโฮ่วมาก ขอถามอีกที บ้านฉันก็เป็นครอบครัวเด็กยากจน ขอแบ่งเงินหน่อยได้ไหม?]
[นี่แหละนักร้องที่ดีที่ยึดมั่นในพลังบวก ศิลปินส่วนใหญ่แค่คิดแต่จะรวยมหาศาล หวังว่าทุกคนจะเรียนรู้จากคุณฮวนเกอเทียนโฮ่ว]
ทุกคนในห้องส่งสัญญาณปรบมือให้หลี่ฮวนเกอด้วยความเคารพอย่างจริงใจ
ไป๋ชิงเหอและหลินเซียวลู่ก็ทำได้แค่ทำตาม ฝืนยิ้มและปรบมือ
จัวอีอีถอนหายใจด้วยความซาบซึ้ง: "ฉันต้องฝึกเพลง "เสิ่นเสี่ยวคุน" ให้ดี ๆ เพลงนี้ถ้าฉันร้องได้ มันจะช่วยพัฒนาฝีมือการร้องของฉันได้มากจริง ๆ!"
หลี่ฮวนเกอพยักหน้าเช่นกัน
ฉันก็ต้องฝึกด้วย...
แต่ทั้งคู่ไม่ค่อยมั่นใจในใจเท่าไหร่
...
"ถ้าอย่างนั้นพวกเราขอกลับก่อน แล้วเดี๋ยวเราจะติดต่อพูดคุยกับฮวนเกอโดยเฉพาะ จากนั้นก็เป็นเรื่องที่คุณต้องไปติดต่อทำสัญญากับฮวนเกอเอนเตอร์เทนเมนต์"
"ก่อนหน้านั้น คุณต้องเตรียมกระดาษโน้ตเพลงให้พร้อม!"
เสิ่นฉีพยักหน้า แล้วก็ส่งจินกุ้ยจื่อและหม่าเยินเยินกลับไป
วันนี้ก็เหนื่อยเหมือนกัน เสิ่นฉีคิดว่าควรพักผ่อนสักหน่อย ตั้งใจจะนอนกลางวันสักชั่วโมง
แต่เขาสังเกตเห็นว่าเสิ่นเสี่ยวคุนมองเขาด้วยสายตาแปลก ๆ
เสิ่นเสี่ยวคุนรู้สึกสับสนในใจ เขารู้สึกว่าเสิ่นฉีดูเหมือนจะทำได้ทุกอย่าง แต่ทำไมแม่ถึงไม่รู้?