ในห้องถ่ายทอดสดของฟู่ซิง
คำอธิบายของเขาเหมือนกับของจินหลินทุกประการ แต่ก็มีมุมมองที่แตกต่างออกไป
“เพลง ‘ภรรยาคือใหญ่ที่สุด’ เป็นผลงานชิ้นเอกที่หาไม่ได้ในโลก อาจจะมีคนส่วนใหญ่ที่จับใจความสำคัญในเพลงที่เรียบง่ายจนติดหูแบบนี้ไม่ได้ แต่ความจริงแล้ว……”
“แก่นแท้ของเพลงนี้อยู่ตรงนี้เอง!”
“ลองคิดดูสิ ดนตรีถือกำเนิดขึ้นมาเพื่ออะไร? แน่นอน เพื่อมอบคุณค่าทางอารมณ์ให้คน!”
“เพลงแต่ละเพลงไม่มีทางได้ใจคนทั้งโลกหรอก แค่ทำให้กลุ่มคนเฉพาะกลุ่มหนึ่ง หรือแม้แต่คนเพียงคนเดียวได้รับคุณค่าทางอารมณ์ก็พอแล้ว!”
[ซึ้ง……คิดว่าการวิเคราะห์ของครูจินสุดยอดสุดแล้ว พอได้ยินการวิเคราะห์ของพี่ซิงปุ๊บ รู้สึกว่าไม่วิเคราะห์ยังจะดีกว่า!]
[ฟังผิวเผินก็ถูกจริง ไต่สาวก็ถูก แต่พอคิดลึก ๆ อีกที มันก็ไม่ได้พูดอะไรเลยนี่]
[ที่ไหนเขาเรียกว่าให้คุณค่าทางอารมณ์คนเดียวก็พอ? นี่มันเพ้อเจ้อชัด ๆ ยกตัวอย่างง่าย ๆ ของที่ไม่อร่อยที่สุดในโลกก็ยังมีคนชอบ ฉันเคยรู้จักคนนึงชอบกินอุจจาระ งั้นอุจจาระก็ดีสำหรับเขา งั้นมันดีสำหรับพวกเราด้วยงั้นเหรอ?]
[เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ มีคนเถียงจนงอหูงอตาแล้วนะ]
ฟู่ซิงมองข้อความดราม่า และเข้าใจดีว่าทำไมเหล่าเน็ตติซันถึงไม่ถูกชักจูง เพราะเขารู้ดีอยู่แล้วว่าเรื่องนี้ไม่ง่าย
“หลังจาก ‘เกล็ดมังกรสวรรค์’ จู่ ๆ เพลง ‘ภรรยาคือใหญ่ที่สุด’ ก็โผล่มา ย่อมทำให้หลายคนสงสัยในความสามารถของเสิ่นฉี”
“ถ้าเป็นคนอื่นสักคน ไม่มีใครกล้าเอาเพลงแบบนี้ออกมาตามหลัง ‘เกล็ดมังกรสวรรค์’ แต่ทำไมเสิ่นฉีถึงกล้าเอาออกมา?”