เมื่อเห็นเสิ่นฉียืนอยู่บนแท่นบรรยายด้วยรูปร่างสูงตรงสง่างาม
ผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการกำลังแอบกระซิบกันอยู่
"ตั้งแต่วันที่เสี่ยวคุนมาสมัครเรียนที่โรงเรียนของเรา จำนวนพ่อแม่และเด็ก ๆ ที่สมัครเร้างานเราก็พุ่งทะยานเป็นเท่าตัว!"
"เราต้องคัดกรองให้ดี ไม่ให้พวกแฟนคลับตัวจริงแฝงตัวเข้ามาเป็นพ่อแม่ในอนุบาลของเรา ห้ามสร้างปัญหาให้เสิ่นฉีกับเสี่ยวคุนเด็ดขาด"
"ช่วงนี้คนที่มารับส่งเด็กล้วนเป็นป้า ๆ น้า ๆ ของเด็ก แถมถึงขั้นลุงสาวก็มาเลย"
"ตอนนี้อนุบาลรุ่ยมู่เต๋อของพวกเราดังสุด ๆ!"
เสิ่นฉีบนแท่นบรรยายยิ้มบาง ๆ มองไปที่ใบหน้าน้อย ๆ นับไม่ถ้วนเต็มไปด้วยความคาดหวังด้านล่าง แล้วกล่าวว่า
"ขอบคุณทุกคนที่ปรบมือให้กันอย่างกระตือรือร้น ก่อนอื่นฉันขอแนะนำตัวก่อน ฉันชื่อเสิ่นฉี เป็นคุณพ่อของน้องเสิ่นเสี่ยวคุนจากห้องเตรียมอนุบาลใหญ่ห้อง 1"
"แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็เป็นครูกิตติมศักดิ์ที่เพิ่งสมัครเข้ามาในอนุบาลของเรา จะมาสอนให้ทุกคนสัปดาห์ละหนึ่งหรือสองครั้ง"
"วันนี้เป็นคาบแรกของฉัน บอกตามตรงว่าฉันประหม่ามาก!"
"แต่...เมื่อเห็นรอยยิ้มเปื้อนหน้าของเด็ก ๆ ทุกคน ความประหม่าของฉันก็หายไปหมดเลย"
เสิ่นฉีแอบเหลือบมองเสิ่นเสี่ยวคุนที่นั่งอยู่แถวหน้าสุดของห้องเตรียมอนุบาลใหญ่ห้อง 1 ด้านหลัง
เสิ่นเสี่ยวคุน pursed ริมฝีปาก
นายจะประหม่าเหรอ?
เฮ้อ...
เสิ่นเสี่ยวคุนกับเสิ่นฉีเข้าอกเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดมาก