สือเสี่ยวเฉิงยังคงยืนตั้งไข่อยู่บนเวที ผู้ชมด้านล่างเริ่มพูดคุยกันอึกทึก
ไม่นาน ดวงตาของสือเสี่ยวเฉิงก็ลุกโชนด้วยความตื่นเต้นที่บรรยายไม่ถูก
ฝ่ายฉางเฟิงกับพวกที่มองภาพอยู่ในจอ ไม่รู้ทำไมหัวใจถึงเริ่มเต้นแรงขึ้นมาโดยอัตโนมัติ
เมื่อม่านเวทีถูกดึงเปิดออก ร่างสูงใหญ่ตระหง่านปรากฏขึ้นบนเวที
ใบหน้าคมสัน แก้มกระจับ คิ้วเขียวดั่งดาบ ดวงตาดั่งดวงดาว เส้นผมถูกหวีเสียไปด้านหลัง
สวมชุดสูทขาวสะอาด มีความงามอันสงบเยือกเย็น แค่แหงนมองประเดบมาเดียวก็รู้สึกได้ทันที...นี่แหละ! หนุ่มหัวเซี่ยที่เปี่ยมด้วยความกล้าหาญซื่อตรง!
ลมหายใจของทุกคนสะดุดพร้อมกัน พอเงยหน้ามองใบหน้าของชายหนุ่มคนนี้เห็นชัด ๆ ทั้งสถานที่ก็ระเบิดขึ้นมาทันที
เวทีการแข่งขันคัดสรรเพลงสไตล์หัวเซี่ย เดินมาถึงรอบที่สิบ บทเพลงสุดท้ายของรอบสุดท้าย บรรยากาศในสนามถึงจุดไคลแมกซ์สุดขีด!
ในห้องถ่ายทอดสดการแข่งขัน แม้แต่ข้อความดราฟที่ลอยผ่านก็หนาแน่นจนพาดผ่านกันหมด มองไม่เห็นอะไรเลย
ในทะเลข้อความ "เสิ่นฉี" "สามีจ๋า" ยังพอแยกออกข้อความเด่น ๆ ได้ไม่กี่ข้อ
ข้อความเหล่านั้นล้วนแต่สื่อถึงความตกใจและความลื้นตื่นเต้น หรือไม่ก็ความสงสัย
[โอ้พระเจ้า! เสิ่นฉี! ใช่เสิ่นฉีจริง ๆ ด้วย!]
[ไม่คิดว่ารอบสุดท้ายจะไม่ใช่ใครคนอื่น แต่เป็นตัวเสิ่นฉีเองเลย!]
[ฉันดีใจจะบ้าอยู่แล้ว ไม่เห็นหน้าสามีทั้งทีไม่ได้เจอกันสักวันทำเอาทรมานสุด ๆ ตอนนี้ฉันหายดีแล้ว!]
[นี่แปลว่าเสิ่นฉีจะเดบิวต์ใช่ไหม?]
[เพลงของเสิ่นฉีปล่อยให้นักร้องคนอื่นร้องยังได้ที่หนึ่งทุกรอบ รอบนี้ร้องเองจะไม่ได้ที่หนึ่งได้ยังไงล่ะ?]