"สุดท้ายแล้ว เหล่าแขกรับเชิญหญิงในรายการ 'จังหวะหัวใจสั่น' ก็ยังเป็นพวกโอ้อวดฟ่อนไหวแบบเมื่อก่อนไม่ผิด"
"ส่วนแขกชายก็ล้วนแต่งหน้าทำผม ทำท่าทางเจื้อยแจ้วกันทีเดียว"
"คนพวกนี้กำหนดมาตรฐานความสวยของเหล่าเน็ตต์ซาวในปัจจุบัน"
"พวกไอ้หนุ่มเนื้อนุ่มกับสาวสวยเด้งพวกนี้ เอามาเทียบกับดาราชายหญิงฝีมือแท้ที่ฮอตที่สุดในสังคมตอนนี้ ก็ไม่มีอะไรจะพูดถึงเลย!"
"ก็ต้องยกให้ 'จังหวะหัวใจสั่น' จริง ๆ ที่หาแขกชายหญิงที่เหมือนกันแบบเป๊ะ ๆ มาครบแปดคนได้ในคราวเดียว นี่คือการเล่นบนเส้นทางสู่ความตายไปมาจริง ๆ..."
พูดไปพลาง เหลียงปินยิ้มเย้ยหยัน
"ช่างน่าหัวเราะเยาะเสียจริง ๆ!"
หลิวเยียนดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง
แต่นางไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ!
"แล้วนายคิดว่า 'จังหวะหัวใจสั่น' ต่อจากนี้ควรปรับยังไง ถึงจะกลายเป็นสไตล์ที่คนส่วนใหญ่ชอบ?" หลิวเยียนถาม
เหลียงปินส่ายหัวเบา ๆ
"ตามโครงสร้างแบบตอนนี้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!"
"ถ้าเปลี่ยนแขกชายหญิงทุกคนออกใหม่หมด ก็ยังมีความเป็นไปได้นิดหน่อย"
หน้าหลิวเยียนดำคล้ำขึ้นทันที
เปลี่ยนแขกทั้งหมด เนี่ยนะ มันก็เหมือนประกาศว่ารายการหารักนี้ล้มเหลวไปเต็ม ๆ ไม่ใช่หรือ?
แล้วมันยังจะเป็น 'จังหวะหัวใจสั่น' อยู่ไหม?
แขกแปดคนนี่แถมไปทำลายสัมพันธ์กับแปดฝ่ายอีก มันจะเป็นเรื่องไร้สาระแบบนี้ได้ไง?
หลิวเยียนรู้สึกว่าเหลียงปินเข้าใจเรื่องพวกนี้ลึกซึ้ง จึงนึกขึ้นได้ว่าตอนเรียนเหลียงปินเรียนสาขาผู้กำกับ แล้วก็เคยเป็นประธานบริษัทละครสั้น
"ถ้า! ฉันหมายถึงถ้า ให้นายทำรายการวาไรตี้สักรายการ ไม่จำกัดแนวรายการ นายคิดว่านายมั่นใจพอไหมว่าจะทำได้ดี?" หลิวเยียนถาม