[ฮ่า ๆ ๆ ๆ ขำตายเลย]
[ปกติฉันไม่ชอบหลุยส์เลย คิดว่าเขาเป็นกองหนุนของผู่อี้เฉิง แต่ตอนนี้อยู่ ๆ ก็รู้สึกน่ารักขึ้นมา]
[โอ้ ๆ ๆ แฟนฉันไม่ดีกับฉันเลย ทุกวันฉันเหนื่อยมาก ในที่สุดก็มีคนพูดแทนฉัน ฉันชื่อหลี่หลี่ ฉันเหนื่อยมาก ๆ เลย!]
[เห็นผู่อี้เฉิงไหม บนหน้ามันเหมือนคนสิ้นหวังทุกอย่างเลย]
……
ซูซิงจูเก่งมาก เธอเก่งในการสวมหน้ากากหลอกคนในวงการบันเทิง และเก่งในการพูดคำที่ไม่ตรงกับใจ
"ว้าว ฮวนเกอ สามีเธอเก่งจังเลยนะ แม้แต่หลุยส์ยังยกให้เป็นไอดอลเลย"
หลี่ฮวนเกอยิ้มแล้วพูดว่า "ชินแล้ว..."
มือของซูซิงจูใต้โต๊ะกำแน่นเป็นหมัด
ให้เธอได้แสดงอีก!
……
หลังกินข้าวเสร็จ หลี่เนียนเกิงและเสิ่นเสี่ยวคุนยังคงดึงเสิ่นฉีไว้ให้เล่านิทาน
แต่เย่เนี่ยนชิวไม่พอใจ
"พวกคุณสองคนยึดเขาไว้ทั้งเช้าแล้ว ตอนนี้กินข้าวเที่ยงเสร็จแล้ว เสี่ยวเสิ่นต้องมาช่วยฉันแล้วนะ!"
"หลี่เนียนเกิง นายลืมอะไรไปหรือเปล่า?"
หลี่เนียนเกิงตบหัวตัวเอง นึกออกทันที
"อ้าว ๆ ๆ ลืมจริง ๆ ด้วย! ดูสมองฉันสิ ลืมเรื่องสำคัญไปได้ยังไง!"
"เสี่ยวเสิ่นนะ งานแสดงศิลปวัฒนธรรมที่กรมวัฒนธรรมเมืองเราจัดครั้งนี้ พ่อกับแม่ก็ต้องขึ้นแสดงด้วยนะ นายทำรายการให้หวังต้าไห่พวกเขาแล้ว จะไม่ดูแลพ่อกับแม่ได้ยังไง"
เสิ่นฉีงงไปครู่หนึ่ง "คุณสองคนต้องแสดงด้วยเหรอ?"
เย่เนี่ยนชิวพยักหน้า "ฉันเป็นรองหัวหน้าวงไวท์ริบบอนประจำจังหวัด ส่วนพ่อแกก็เคยเป็นคนของคณะศิลปะการแสดงเก่า ตอนนี้เราสองคนเป็นสมาชิกสมาคมอุปรากรและศิลปะพื้นบ้านหัวเซี่ย งานแบบนี้ต้องเข้าร่วมอยู่แล้ว"