การแข่งขันเริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!
สี่ครอบครัว รวมแปดคน ทุกคนยื่นสองมือ โชว์สิบนิ้ว
รอบนี้ก็เป็นโคมูระ อิโซจิ พูดก่อน ก็ย่อมได้เปรียบกว่า
โคมูระ อิโซจิ พูดว่า "ผมเคยใส่ชุดกิโมโนบากะ!"
ผู้ชายทุกคนลดนิ้วลงหนึ่งนิ้ว ส่วน โคมูระ มิโฮะ ยังคงครบสิบนิ้ว
ส่วน เมีย หัวเราะลั่น
"ฉันเคยใส่ ฉันเคยใส่!"
ถึงคิว โคมูระ มิโฮะ นางพูดเสียงเขิน "ฉัน...ฉันเคยใส่กระโปรงลายดอกไม้..."
ทุกคนตะลึงไปเล็กน้อย ผู้ชายทั้งหมดลดนิ้วลงหนึ่งนิ้ว
สายตาทุกคู่พลันจ้องไปที่ เสิ่นฉี แต่กลับเห็นว่า เสิ่นฉี หลังจากที่ลดนิ้วลงไปหนึ่งนิ้วเมื่อกี้ ครั้งนี้ไม่ได้ลดลงอีก
เสิ่นฉี ยิ้มพลางพูด "ขอโทษนะครับ ผมตั้งแต่เด็ก ๆ หน้าตาก็ขาวสะอาดน่ารัก ตอนเด็ก ๆ ขึ้นเวทีแสดง คนที่เป็นผู้หญิงไม่พอ ผมก็ต้องไปนับจำนวนแทน ใส่ก็ยังเป็นกระโปรงสั้นลายดอกไม้เล็ก ๆ เลย!"
[เอาล่ะ ๆ อันนี้ก็ปกตินะ]
[ฉันก็เคยใส่ ตอนนี้ฉันก็ 36 แล้ว เวลาภรรยาไม่อยู่บ้าน ฉันยังใส่กระโปรงเธอออกไปเดทกับผู้ชายเลย]
[โอ้พระเจ้า! พี่ชายเบอร์โทรเท่าไหร่?]
[เดี๋ยวนี้ผู้ชายดูเหมือนจะชอบใส่กระโปรงกันหมดเลย แล้วก็ไม่ค่อยชอบใส่กางเกงเลกกิ้งด้วย]
...
ถึงคิว เจมส์ เขายิ้มพลางพูด "น้ำหนักฉัน 190 ปอนด์!"
ทุกคนลดนิ้วลงหนึ่งนิ้ว
คิมแจกิ พูดอย่างกลุ้มใจ "แบบนี้มันแทบจะเป็นการปิดเกมไม่ต่างกันเลยนะ"
เมีย แอบกระซิบบอก เจมส์ ที่ยังคงทำหน้ายิ้มแย้มภาคภูมิใจ
"คุณพ่อ คุณพูดผิดแล้วนะ คุณต้องพูดว่าทั้งสองคนเราตรงตามเงื่อนไขสิ พวกเขาลดนิ้วลงหนึ่งนิ้ว ฉันก็ต้องลดหนึ่งนิ้วเหมือนกันไม่ใช่เหรอ"
เจมส์ ถึงกับตะลึง "อ้าว... ดูเหมือนจะใช่แฮะ..."