ภรรยาดีวาวงการ ชีวิตเรียบง่ายของผมกลับถูกไลฟ์สดไปทั่วเน็ต

ตอนที่ 450 บทกวีซ่อนท้ายสองชิ้น และคืนยาวแสนทรมาน

7 นาที· 1.6K คำ

คืนวันอาทิตย์

เพลง "สะพานเก่าหิมะปก" ของผู่อี้เฉิง กับเพลง "ฤดูใบไม้ผลิถึงฤดูหนาว" ของจิ่งรุ่ยหง ตามกันไล่กันจับไม่ได้ กลายเป็นการแข่งโหวตที่ดึงเครียดที่สุดนับตั้งแต่จัดกิจกรรมรับสมัครเพลงจีนแท้ครั้งที่หก

ตอนเที่ยงคืนสิบสองนาฬิกา สถานะโพสต์หนึ่งของจิ่งรุ่ยหงก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนทันที

จิ่งรุ่ยหง — ขอบคุณทุกคนที่ชื่นชอบ "ฤดูใบไม้ผลิถึงฤดูหนาว" ผมและผู้สร้างเพลงนี้ขอขอบคุณทุกคนที่ร่วมโหวตอย่างจริงใจ! เชื่อว่าศิลปินคำร้องทำนองรุ่นเก๋าอย่างเราต้องไม่แพ้คนหนุ่มสาวรุ่นใหม่แน่นอน! บางสิ่งก็เหมือนไวน์บ่อเก่ายิ่งนานยิ่งหอม...

ต่อมา มีนักข่าวแฉรูปภาพหนึ่งใบ ถ่ายเมื่อเดือนก่อน ในภาพคือจิ่งรุ่ยหงกำลังจับมือกับหลวนชิงชู...

ข่าวนี้ขึ้นครองอันดับหนึ่งเทรนด์ร้อนทันที คนจำนวนมากเริ่มเชื่อว่าผู้แต่งคำร้องทำนอง "ฤดูใบไม้ผลิถึงฤดูหนาว" ก็คือหลวนชิงชู ประธานสมาคมคำร้องทำนองจีนแทนที่ได้รับการยกย่อง!

หลวนชิงชูเป็นศิลปินที่คนนับถือ ฐานะในวงการสูงกว่าฉางเฟิงไม่รู้กี่เท่า

หลายคนไม่เคยให้เกียรติฉางเฟิง แต่หลวนชิงชูเป็นอีกเรื่องโดยสิ้นเชิง!

ขณะที่ข่าวเทรนด์นี้กำลังบูม กระแสความร้อนแรงจากชื่อของหลวนชิงชูก็ช่วยผลักดันให้ "ฤดูใบไม้ผลิถึงฤดูหนาว" เริ่มทิ้งห่าง "สะพานเก่าหิมะปก"

ช่วงเวลานั้น เสิ่นฉีกับหลี่ฮวนเกอกำลังเล่นเกมขุดสุสานอยู่

โทรศัพท์ของเสิ่นฉีสั่นเอ๊ะ ๆ ขึ้นมา

"ใคร?" หลี่ฮวนเกอถามอย่างเหนื่อยอ่อน

จังหวะสำคัญแบบนี้ เสิ่นฉีไม่ปราณีใคร!

"คนขายเครื่องรูดบัตร POS!"

หลังจากเสิ่นฉีไม่รับสาย โทรศัพท์ก็ดังต่อเนื่องไม่หยุด คราวนี้เป็นของเสิ่นฉี คราวนั้นเป็นของหลี่ฮวนเกอ

แถมโทรศัพท์ของเสิ่นเสี่ยวคุนที่ตั้งชาร์จอยู่หน้าห้องนั่งเล่นก็ดังขึ้นด้วย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป