สังเวียนแข่งขันของรายการ 《ฉันคือนักร้อง》
คณะกรรมการตัดสินสาธารณะเริ่มเข้าชมการแข่งขันแล้ว
ทีมงานรายการส่งคนออกไปสัมภาษณ์คณะกรรมการตัดสินสาธารณะ ให้พูดถึงเกณฑ์การตัดสินในใจของแต่ละคน
ฝ่ายนักร้องเดินเข้ามาถึงห้องพักเบื้องหลังกันทีละคน การแข่งขันใกล้เริ่มต้นเข้าไปทุกที
ผู้ช่วยเสี่ยวจางมองหวังเถี่ยจูที่เดินวนไปมาในห้องพัก แล้วรู้สึกว่าภาพนี้มันฮาไม่เบา
ผู้ชายหน้าเหลี่ยมเต็มใบที่ดูเหนื่อยล้าไปตามวัยคนนี้ ตอนนี้กลับดูเหมือนเด็กซะเหลือเกิน
ตั้งแต่หวังเถี่ยจูเปิดตัวเข้าวงการมา แทบไม่เคยรับงานวาไรตี้เลยสักรายการ
แต่ตอนนี้กลับมาออกรายการเพลง แถมยังเป็นรายการแข่งขันโหด ๆ แบบนี้อีก
"เสี่ยวจางนะ นายว่าด้วยฝีปากแบบฉัน ลุยบ้านใหญ่สำเร็จมั้ย?" หวังเถี่ยจูคงหาคนคุยไม่ได้จริง ๆ เลยเอ่ยถามเด็กฝึกงานอายุยี่สิบกว่าคนนี้
เสี่ยวจางอึ้งไปเล็กน้อย
"ผ...ผมไม่ค่อยเข้าใจเรื่องดนตรีหรอกครับ แต่ผมรู้ว่าฝีปากพี่แข็งแกร่งมาก!"
"พี่ต้องสำเร็จแน่นอนครับ!"
หวังเถี่ยจูดูเหมือนจะไม่พอใจกับคำตอบนี้สักเท่าไหร่
"ถ้านายบอกว่ามีโอกาสสำเร็จเจ็ดหรือแปดส่วน ฉันยังจะมีความมั่นใจมากขึ้นหน่อย แต่นายบอกว่าแน่นอนสำเร็จเลย ฉันกลับรู้สึกว่านายมันไม่ค่อยจริงใจ แล้วฉันก็ยิ่งใจไม่ดีตาม..."
เสี่ยวจาง: ...
...
เบื้องหลังรายการ
ห้องพักรวม นักร้องเปิดตัวทั้งเจ็ดมารวมตัวกันอีกครั้ง
ภาพก็สลับมาที่นี่
[ไม่รู้วันนี้ผู้ปกครองสายมืดคนนั้นจะใช้วิธีไหนกำหนดลำดับการออกเวทีของนักร้อง]
[ตอนแรกที่เห็นเสิ่นฉีครั้งแรก ฉันเกลียดเขาจริง ๆ นะ แต่ห่างกันไปหนึ่งสัปดาห์ กลับเริ่มคิดถึงขึ้นมาแล้ว]