ในห้องส่งสัญญาณเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะราวกับทะเลแห่งความสุข
เฉินมู่หนิงมองยอดผู้ชมออนไลน์กว่า 17 ล้านคนในห้องถ่ายทอดสดของเสิ่นฉี แล้วหันไปมองฝั่งจิ่งรุ่ยหงที่ลดลงเหลือ 6 ล้านคน สมองของเธอตอนนี้ร้อนระอุเป็นควันไม่ต่างจากเสิ่นฉีในตอนนี้
คลุกคลีอยู่ในวงการบันเทิงมาสามสิบปี เฉินมู่หนิงเข้าใจกลไกความร้อนแรงของวงการบันเทิงเป็นอย่างดี และเคยร่วมรายการวาไรตี้มานับไม่ถ้วน
แต่ในตอนนี้ เธองงจริง ๆ
แค่เก็บแตงโมลูกหนึ่งให้เรียบร้อย แค่ทุกคนรู้ความจริงแล้วแกล้งปิดบังเสิ่นฉีแค่คนเดียว
ทำไมคนถึงชอบดูกันขนาดนี้?
ตอนนี้เฉินมู่หนิงรู้สึกโดดเดี่ยวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ราวกับว่าในห้องส่งสัญญาณอันกว้างใหญ่นี้ มีเพียงเธอคนเดียวที่เป็นคนนอก
เหมือนตอนเรียนหนังสือ ในห้องเรียนห้องหนึ่ง มีคนเล่าเรื่องตลก ทั้งห้องหัวเราะกันหมด มีเพียงเฉินมู่หนิงคนเดียวที่จับมุกไม่ได้ว่ามันตลกตรงไหน
แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามันตลก!
คำพูดของจัวอีอีเหมือนจะให้คำตอบกับเฉินมู่หนิง เหมือนพูดอะไรออกมาบ้าง แต่ก็ไม่ใช่คำตอบที่ตรงไปตรงมาที่สุด
"ฮ่า ๆ ๆ ๆ ตลกจะตายไปเลย"
"ทุกคนรู้ความจริงหมด ดังนั้นเสิ่นฉีเลยยิ่งงงหนักเข้าไปอีก"
"ต่อให้เสิ่นฉีรู้ว่าทุกคนปิดบังเขาเรื่องบางอย่าง เขาก็ไม่มีทางเดาได้เลยว่ากำลังถูกถ่ายทอดสดอยู่!"
[ต้องยอมรับว่า ตอนนี้ฉันเองก็รู้สึกขัดแย้งเหมือนกัน]
[จริง ๆ ถ้าเสิ่นฉีรู้ความจริง บางทีมันอาจจะสนุกกว่านี้ก็ได้]
[ในฐานะแฟนคลับของเสิ่นฉี ฉันก็เริ่มรู้สึกว่าควรให้เสิ่นฉีรู้แล้วล่ะ]
[งั้นพวกเราอย่าปิดบังกันเลย รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่]
หลี่ฮวนเกอแม้จะหัวเราะอยู่ แต่ในใจก็รู้สึกไม่ยุติธรรม
ในตอนนี้ เธอก็อยากให้เสิ่นฉีรู้ความจริงเหมือนกัน