ต่อให้ใครมองยังไง หวังเถี่ยจู๋กับหญิงสาวชื่อหยาหยาก็คือพวกที่ตามปกติไม่กล้าแม้แต่หายใจหนัก ๆ ในสังคม
แต่เสิ่นฉีกับเสิ่นเสี่ยวคุนไม่ใช่แบบนั้น
ณ วินาทีที่เถาเถาปล่อยคำถามกระหน่ำใจนั้น สมองของเสิ่นฉีกับเสิ่นเสี่ยวคุนก็เหมือนถ่านไฟใต้กระต่ายย่าง เริ่มพ่นควันโขมง
จี้หมิงและพวกที่อยู่ไม่ไกลก็อึ้งงงไปตามกัน!
คำพูดแบบนี้...ถูกก็ถูก แต่มันไม่ควรพูดนี่
แม้จะเป็นเด็กก็เถอะ แต่นี่มันขาด EQ ไปมากเกินไปแล้ว?
ลูกของราชาเพลงกับราชินีจอเงินนะเนี่ย นี่...เลี้ยงกันมายังไง?
แคปชั่นบนหน้าจอระเบิดซะจนพล่าน
[โอ้พระเจ้า! เคยเจอเด็กแสบแบบนี้ที่ไหนมาก่อน?]
[จะอบรมเด็กคนหนึ่งจนถึงขั้นนี้ คงยากเหลือเกิน หลินอ๋องหลังกับราชาเพลงจี้ใช้สูตรลับอะไรกัน? อบรมกันไว้ให้เป็นนักผูกมัดศีลธรรมคนอื่นหรือเปล่า?]
[เหี้ย ถ้าก่อนหน้านี้เจอเรื่องแบบนี้ ฉันต้องเอาแคปชั่นออกมาสอนเหตุผลแน่นอน ตอนนี้รู้แล้วว่าเหตุผลไม่ต้องพูดเลย]
[ยังนึกว่าพาลูกมาร่วมรายการเพื่อพลิกภาพลักษณ์ซะอีก โดนเถาเถาลอกจน...หมดเปลือกเลย]
......
หลินเซียวลู่อึ้งไปสนิท!
เขาไม่คิดเลยว่าเถาเถาจะโกรธขนาดนี้ จะพูดออกมาได้แบบนี้
แม้ในใจจะเอียงข้างลูกชายตัวเองแค่ไหน แต่ในฐานะราชินีจอเงิน หลินเซียวลู่จะไม่รู้ได้ยังไงว่ามติมหาชนจะประเมินเรื่องนี้ยังไง?
ช่วงเวลานั้น หลินเซียวลู่หัวใจสิ้นหวังสนิท แผนมาร่วมรายการวาไรตี้นี้ในรอบนี้ก็ถือว่าล่มไม่เป็นท่าเสียแล้ว
เขาเสียใจแล้ว!
ขณะนี้เขารู้สึกว่าเถาเถาอาจสอนไม่ได้จริง ๆ และมีช่วงเวลาหนึ่งที่อยากจะรัดคอเถาเถาให้ตาย