เฉินหวานหยุนยุ่งจนเท้าแทบไม่ถึงพื้น
บริษัทลูกสามสี่แห่งจัดการเรื่องต่าง ๆ ครบหมดแล้ว เอกสารของกลุ่มบริษัทก็เตรียมเสร็จ กำลังรอการอนุมัติอยู่ โอกาสถูกตีกลับแทบเป็นศูนย์
ปาเก๊ะโนเวลตัวเองก็เป็นระบบที่เข้าที่เข้าทางแล้ว เป็นสิ่งที่ไม่ต้องเป็นห่วงเลย
ไป๋กัวสื่อกำลังคึกคักไปได้ด้วยดี มีไป๋ชิงเหอกับฟานเจี้ยนดูแลอยู่ก็ไม่ต้องห่วงอะไร
ส่วนหลูเกอภาพยนตร์มีหลินเซียวลู่จับตาอยู่ ราชินีจอเงินที่จบสายผู้กำกับอย่างหลินเซียวลู่เชี่ยวชาญจริงจัง เฉินหวานหยุนจึงแทบไม่ต้องคอยกำกับมาก
แต่ฉีเมี่ยวเน็ตเวิร์กที่ปรับโครงสร้างใหม่ก็เป็นอีกเรื่อง ต้องให้เฉินหวานหยุนลงมือวางกรอบเอง
ส่วนสถาบันหงฉี่ตอนนี้เพิ่งหาสถานที่ตั้งได้ การบูรณะและก่อสร้างก็ยังต้องใช้เวลา
เฉินมู่หนิง จิ่งรุ่ยหง และจี้หมิง ทั้งสามคนที่จะเป็นอธิการบดีก็ไม่มีเวลาอีก……
เฉินหวานหยุนรู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองเป็นเหมือนวัวควายไปแล้ว
ฟู่ฉิงที่ตอนนี้รับผิดชอบฮวนเกอเอนเตอร์เทนเมนต์ก็ยิ่งไม่มีเวลามาช่วย
ส่วนหลี่ฮวนเกอ……ช่างมันเถอะ!
ผู้หญิงคนนั้นตอนนี้หมกมุ่นอยู่กับ《ข้าคือนักร้อง》เต็มตัว ก็อย่าไปรบกวนการแข่งขันของเธอเลยดีกว่า
จริง ๆ แล้วเฉินหวานหยุนก็ตกลงไว้ว่าจะไปท้าชิงเหมือนกัน ตอนนี้เลยยกเลิกไปเลย
ยังไงก็ทำตัวตามที่เสิ่นฉีว่าไว้ดีกว่า คือเป็นซีอี๊บสาวสวยไป อะไรแบบเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนั้นหนูไม่เอา!
เฉินหวานหยุนนวดขมับที่เต้นตุบ ๆ แล้วถอดใจถอนหายใจ
"ยังไงก็ขาดคนอยู่ดี……"
เฉินหวานหยุนพลันลุกพรวดขึ้นยืน
"ไม่ใช่ ไม่ใช่! เสิ่นฉีก็แค่ไปเป็นคนประกาศผล มันมีเวลาว่างเหลือเฟือ!"
"นี่มันธุรกิจของเมียมัน ทำไมไม่มาช่วย?"
"ถ้าเสิ่นฉีมาช่วย ฉันเบาตัวได้ครึ่งหนึ่งเลยนะ แถมความคิดบางอย่างของมันยังช่วยให้ทุกอย่างเดินหน้าเร็วขึ้นและมีประสิทธิภาพกว่านี้อีก……"