ผัวดงดงขมวดคิ้วกินอาหารเช้าเสร็จ
เสิ่นเสี่ยวคุนและเสิ่นฉีกินแป้งทอดเสร็จท่ามกลางแสงแดด
"เธอทำเยอะเกินไปแล้วนะ กินไม่หมดหรอก" เสิ่นเสี่ยวคุนถามขณะช่วยเสิ่นฉีเก็บของ
เสิ่นฉีพูดว่า "แป้งทอดเก็บไว้ได้นาน พอแห้งแล้วเอาน้ำฉีดพ่นก็กลับมานุ่มอีก! แล้ววันนี้ตากับยายของเธอจะมา พวกท่านชอบกิน จะได้ฝากกลับไปได้ด้วย"
"ห๊ะ ตากับยายจะมาหรือ"
"อื้ม!"
เสิ่นฉีอุ้มแป้งทอดเข้าห้อง เสิ่นเสี่ยวคุนยืนนิ่งอยู่ที่นั่น ดวงตาเป็นประกาย
เหมือนกำลังระลึกถึงบางสิ่ง หรือพยายามคิดอะไรบางอย่าง
...
หลังอาหารเช้า ผู่อี้เฉิงพาผัวดงดงไปทำความคุ้นเคยกับวัฒนธรรมหัวเซี่ย
จริงๆ แล้ว หลังจากผู่อี้เฉิงกับซูซิงจูคบหากัน พวกเขาก็เดินทางไปมาระหว่างหัวเซี่ยกับประเทศปังบ่อยครั้ง คุ้นเคยกับวัฒนธรรมของทั้งสองประเทศเป็นอย่างดี
ผัวดงดงฉลาดมาก ตั้งแต่น้อยก็ซึมซับมา รู้จักหัวเซี่ยเป็นอย่างดี
แต่ยิ่งคุ้นเคยก็ยิ่งดีต่อผัวดงดง ดังนั้นซูซิงจูกับผู่อี้เฉิงช่วงนี้จึงสอนหนังสือให้ผัวดงดงอยู่ตลอด
แต่ผัวดงดงดูเหมือนจะถูกตามใจจนเสียคน นิสัยก็หงุดหงิดง่าย เรียนไปได้แป๊บเดียวก็ไม่ยอมเรียนอะไรอีก
ผู่อี้เฉิงโกรธมาก แต่ต้องอดกลั้นไว้
จัวอีอีถามอย่างสงสัย "พี่ซิงจู สามีคุณกับดงดงรู้ไหมว่ากำลังถูกถ่ายทอดสดอยู่ตอนนี้"
ซูซิงจูพยักหน้ายอมรับอย่างเปิดเผย "รู้สิ สามีฉันให้ความสนใจข่าวสารต่างๆ ของหัวเซี่ยอยู่เสมอ"
หลี่ฮวนเกอมองออกมานานแล้ว และรู้ดีถึงแผนการของสามีภรรยาซูซิงจู