กางเกงในกับเสื้อกล้าม?
ฟานเสียนสีหน้าเปลี่ยนเป็นเก้อเขินทันที ถึงแม้เขาอยากจะหาชุดให้เสิ่นฉี แต่ตอนนี้จำนวนคนในห้องถ่ายทอดสดเป็นสิบล้าน
ทุกคนจ้องมองอยู่
ทุกคนรู้ว่าเสิ่นฉีมาพร้อมกับเสื้อผ้าชุดเดียว ไม่มีแม้แต่เสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยน
แบบนี้ไม่เป็นการทำให้ผู้ใหญ่ทำผิดชัด ๆ หรือไง?
ฟานเสียนทำได้เพียงแสร้งเป็นคนหน้าเฉยเมยไม่เข้าข้างใคร
"ไม่ได้!"
เห็นเสิ่นฉีชวนหัวเสีย ชาวเน็ตต่างก็ชอบใจ
[เมื่อกี้ยังภูมิใจที่ตัวเองเอาของมาน้อยอยู่เลย ตอนนี้รู้สึกเสียเปรียบแล้วสิ?]
[ที่เจ็บปวดที่สุดคือหน้าร้อนคนอื่นอาบน้ำได้ แต่บางคนอาบไม่ได้]
[ไม่ใช่แบบนั้นน่า? เสิ่นฉีก็อาบได้นั่นแหละ แค่เปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดไม่ได้เท่านั้นเอง]
[สำหรับฉันแล้วนี่ไม่ใช่ปัญหาเลย ปกติฉันอาบน้ำเดือนละสี่ครั้ง แต่กางเกงในใส่แค่สองตัว]
[โอ้พระเจ้า! พี่คะ กางเกงในคุณแข็งแล้วหรือยัง?]
[ฮ่า ๆ ... ฉันเป็นผู้หญิง!]
……
ในห้องส่งสัญญาณ ผู้สังเกตการณ์สามคนรู้สึกสงสัย
รายการวาไรตี้ของหัวเซี่ยช่างแปลกจริง ๆ
ทำไมคนในห้องถ่ายทอดสดจำนวนมากถึงชอบเสิ่นฉี แต่กลับชอบเห็นเสิ่นฉีชวนหัวเสียด้วยล่ะ?
เห็นว่าเจมส์และเมียกำลังจะถึงแล้ว ความอึดอัดในใจของเอชิกาก็คลายลงบ้าง
ห้องระดับบีก็น่าจะดีเหมือนกัน
โคมูระ อิโซจิก็มีความอดทนพอ และเพราะสัมภาระไม่มาก ความเร็วของเขาจึงไม่ช้า พวกเขาอยู่ห่างจากเจมส์และเมียไม่ไกลนัก ตอนนี้เดินมาเกินครึ่งทางแล้ว
ที่น่าสงสารที่สุดก็คือคิมแจกิและคิมมุนฮง พ่อลูกทั้งคู่เหนื่อยแทบตาย ตอนนี้เดินมาได้ไม่ถึงครึ่งทางด้วยซ้ำ
ลีจีฮีดูภายนอกเรียบร้อยแต่แท้จริงแล้วอารมณ์ร้อนมาก