“พี่เขย……ฉัน……ฉันน่ะน้องสาวนายนะ!”
“นายทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง!”
“ฉันแค่อยากตั้งใจทำเพลงในวงการบันเทิง ฉันอยากเอาชนะพี่สาว! นายเป็นพี่เขยฉัน ทำอะไรแบบนี้กับฉันได้ยังไง!”
“แบบนี้……ไม่เหมาะ……”
“พี่เขย……ฮือๆๆๆ……พี่เขย……อย่า……อย่าทำแบบนี้……”
หลี่ฮวนซวินร้องไห้จนตัวสั่น มองไปที่เสิ่นฉีด้วยสีหน้าน่าสงสารเต็มเปี่ยม
เสิ่นฉีสมองตันสนิท หน้าแดงซ่านด้วยความโกรธ
“หลี่ฮวนซวิน! เธอจงใจหรือเปล่าเนี่ย!”
“ทุกอย่างที่ฉันทำมันก็เพื่อเธอนะ!”
“เธอดี ๆ ให้ความร่วมมือกับฉันหน่อย ไม่งั้นฉันจะถอดตำแหน่งกรรมการสัมภาษณ์ตัวจริงของเธอออก!”
“เชื่อฟังฉันดี ๆ ฉันจะระวังให้สุด ๆ เรื่องอะไรไม่มีทางเกิดขึ้นแน่นอน!”
หลี่ฮวนซวินตะโกนกลับ “ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมันก็สายเกินไปแล้ว!”
เสิ่นเสี่ยวคุนกับฟานซือเจ๋อกะพริบตาปริบ ๆ อย่างงง ๆ มองไปที่เสิ่นฉีกับหลี่ฮวนซวิน
“ป้าเสี่ยวนี่โดนทำร้ายจิตใจไปมากแค่ไหนเนี่ย?” ฟานซือเจ๋อถาม
เสิ่นเสี่ยวคุนถอนใจยาว กล่าวอย่างจนใจ “นายไม่เข้าใจหรอก……ลุงสาวฉันน่ะเรื่องเยอะจริง ๆ!”
เสิ่นฉีกล่าวด้วยความเจ็บใจ
“ดูสภาพตอนนี้ของเธอสิ แม้แต่ไป๋ชิงเหอราชินีจอเงินยังฝืนฝีมือการแสดงของเธอไม่ติดเลย เธอแค่ไปเดินผ่านฉากให้เป็นพิธีเท่านั้น นี่เป็นหนึ่งในแผนของฉัน ผู้ชายคนนั้นก็ไม่ได้โง่ เขาจะกล้าทำอะไรเธอได้ยังไง?”
“ยังไงซะ ฉันกับจัวเหวยเหวยก็ยืนอยู่ข้าง ๆ ตลอด แค่ถ่ายรูปกันไม่กี่ใบเอง……”
หลี่ฮวนซวินสั่นเสียงหนึ่งครั้ง “งั้นนายก็ต้องปกป้องฉันสิ!”
“เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับการปกป้องวะ?”