“ปุ๊…”
“พุ่ดซ่า…”
“ฮาๆ… ฮาฮาฮา…”
สาว ๆ หลายคนหัวเราะออกมาก่อนจะกลั้นไม่อยู่ แล้วนักร้องทุกคนก็หัวเราะโครงครืนตามมา
เหล่าเน็ตติซึ่นก็หัวเราะกันกระจายยิ่งกว่า
[ขำตาย การเลียนแบบของเสี่ยวคุนเหมือนจริงมาก แถมยังขำสุด ๆ]
[แบบผู้ใหญ่ที่พยายามแสร้งทำเป็นใหญ่แบบนี้ ดูกี่ครั้งก็ไม่เบื่อจริง ๆ]
[ขอถามเหล่าเน็ตติซึ่นหัวเซี่ยหน่อย ฉันเป็นคนประเทศดาวธง จะทำยังไงถึงจะได้ลูกแบบเสิ่นเสี่ยวคุนบ้าง?]
[หน้าตั้งจริงจังแบบตั้งใจ แก้มยุ้ยยังไม่หายเลย น่ารักขำไปหมด]
[ตั้งจริงจังสิ! ไม่ได้ยินที่ครูเสี่ยวเสิ่นเพิ่งบอกหรือไง ห้ามทำให้เค้าโกรธ!]
……
เมื่อบรรยากาศพังลงแบบกะทันหัน ความจริงจังที่เสิ่นเสี่ยวคุนตั้งใจแสร้งไว้เกือบจะรับไม่ไหว
“ตั้งจริงจัง! ตั้งจริงจังเดี๋ยวนี้!”
“ห้ามหัวเราะ!”
เสิ่นเสี่ยวคุนลุกขึ้นยืนอย่างงอนง้อ ส่งสายตาที่ตั้งใจแสร้งทำดุมองไปที่เหล่านักร้องและผู้ช่วยทั้งหลาย
“ฉันบอกแล้วนะ ว่าการทำให้ฉันโกรธไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาด!”
“ฉันทำให้พวกคุณตกใจกับตื่นเต้นตอนเปิดผลคะแนนได้! ทุกคนต้องระวังตัวนะ!”
นักร้องและผู้ช่วยรีบยกมือขึ้นทันที
“โอเค ๆ ตั้งจริงจังแล้ว!”
“ไม่หัวเราะแล้ว ไม่ทำให้เค้าโกรธแล้ว!”
“ห้ามเหยียบหยันที่น่ารักแล้วไม่ให้ความสำคัญนะ ตอนโกรธน่ากลัวจริง ๆ”
“ใช่ ๆ ตั้งจริงจัง… ปุ๊…”
เสิ่นเสี่ยวคุนนั่งลงใหม่ หน้าน้อยเรียบเฉยเดินเข้าสู่ขั้นตอน
“ในรอบก่อน ผู้ช่วยของนักร้องหลี่ฮวนเกอใช้ความฉลาดปัญญา จัดลำดับการแข่งขันของนักร้องทุกคนได้อย่างแม่นยำ นักร้องหลี่ฮวนเกอจึงได้รับตราคุ้มชีวิตหนึ่งแผ่น!”