ท่ามกลางเสียงชื่นชมทั่วทั้งเน็ตที่ว่าจี้หมิงแม้แต่อยู่บ้านก็ยังไม่ลืมที่จะฝึกฝนทักษะทางดนตรี ภาพก็เปลี่ยนไปที่เถาเถา
ตอนบ่ายตามตารางคือเวลางีบหนึ่งชั่วโมงครึ่ง แต่เถาเถากลับมาที่ห้องนั่งเล่น
เขาทำเป็นเดินมาดื่มน้ำ แล้วแอบหยิบโทรศัพท์มือถือไป
คราวที่แล้วแอบเล่นเกมในห้องหนังสือเกือบโดนฟาด ความคราวนี้เถาเถาเรียนฉลาดขึ้น เขาคิดว่าที่บ้านต้องมีกล้องวงจรปิดเต็มไปหมด แต่ห้องน้ำต้องไม่มีแน่นอน
เขาจึงหลบเข้าไปในห้องน้ำ
หลินเซียวลู่มองภาพประตูห้องน้ำที่ปิดสนิทบนหน้าจอ ใบหน้าเริ่มมีเส้นดำขึ้นเรื่อย ๆ
เวลาผ่านไปทีละวินาที เถาเถาอยู่ในนั้นมาเป็นชั่วโมงแล้ว
[สมกับเป็นลูกของราชาเพลงและราชินีจอเงิน ถ่ายหนักยังใช้เวลานานกว่าคนอื่นเขา]
[จะให้พูดก็ต้องบอกว่าราชาเพลงจี้นี่ควรพัฒนาฝีมือทำอาหารอีกหน่อยนะ ลูกท้องผูกเลย]
[เด็กคนนี้ไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ รู้ทั้งรู้ว่ากำลังถ่ายทอดสดยังเล่นโทรศัพท์จนลืมเวลาได้]
[ตามเวลานี้มาคำนวณ ผมถ่ายหนักไปสิบกว่ากิโลแล้ว]
ระหว่างนี้ หลินเซียวลู่พยายามดึงจังหวะกลับไปที่จี้หมิงตลอด ไป๋ชิงเหอก็พยายามช่วย
แต่จัวอีอีกับหลี่ฮวนเกอกลับจงใจไม่รับลูก ทำท่าเหมือน "ไอ้การถ่ายทอดสดบ้านแกนี่น่าเบื่อชะมัด" แล้วคุยเรื่องอื่นไปเรื่อย
"พี่ฮวนเกอ เรียนร้องเพลงข้าวผัดไข่ได้ยัง?"
"เรียนได้แล้ว เหนื่อยสุด ๆ เลย ตอนนี้กังวลอยู่ว่าถ้าร้องต่อหน้าเสิ่นฉีจะเขินอาย"
"เอ๊ะ พวกแกเป็นสามีภรรยากัน จะอายอะไรกันล่ะ ฉันมีกลยุทธ์มาแนะนำ แกสอนเสี่ยวคุน แล้วให้เสี่ยวคุนร้องต่อหน้าเสิ่นฉี แกร้องตามไปด้วยก็ไม่เขินแล้วไง"