ห้องสวีทประธานาธิบดี
บนพื้นมีเสื้อผ้าของชายและหญิงกระจัดกระจายเต็มไปหมด แม้แต่ชุดชั้นในก็ยังพันกันยุ่งเหยิง
กลิ่นอายอันเร่าร้อนและเย้ายวนอบอวลไปทั่วทั้งห้อง
บนเตียง ร่างเปลือยเปล่าสองร่างแนบชิดกันสนิทไร้ช่องว่าง
ผิวพรรณของหญิงสาวนั้นขาวดุจหิมะ เนียนละเอียดดั่งไขมันแกะ นุ่มหอมอบอุ่น
ชายหนุ่มมีผิวสีน้ำผึ้งสุขภาพดี กล้ามเนื้อชัดเจนเป็นมัด ดูแข็งแรงเซ็กซี่
แขนที่ค้ำอยู่ข้างกายหญิงสาวมีกล้ามเนื้อเต้นตุบ เส้นเอ็นปูดโปน พลังน่าทึ่ง
หลินเยวียนถูกชายหนุ่มที่คร่อมร่างเธออยู่ทำเอาใบหน้าแดงซ่าน ลมหายใจไม่สม่ำเสมอ เอ่ยอ้อนวอนขอร้องเสียงกระเส่า
“อย่า พอแล้ว…”
“ขอร้องล่ะ…”
เสียงอ้อนวอนที่เจือสะอื้นนั้น ไม่เพียงไม่ได้รับความเมตตาจากชายหนุ่มให้ปล่อยเธอไป แต่กลับถูกกระทำให้หนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม
วันนี้เดิมทีเป็นวันเกิดของเพื่อนสนิท
เพื่อนสนิทฉลองวันเกิดที่โรงแรม ชวนหลินเยวียนมาร่วมงานด้วย
หลินเยวียนดื่มมากไป เพื่อนสนิทก็เลยกรุณาจัดห้องพักโรงแรมให้หนึ่งห้อง
เพียงแต่ไม่เคยคาดคิดเลยว่า เธอจะเข้าผิดห้อง ขึ้นเตียงผิดคน พัวพันกับชายตรงหน้าจนยากจะแยกจาก
นับไม่ถ้วนแล้วว่าชายหนุ่มเอาเธอไปกี่หน
เธอรู้สึกราวกับตัวเองตายไปแล้วฟื้น ฟื้นแล้วตายอีก
จนกระทั่งฟ้าเริ่มสาง ทุกอย่างจึงสงบลง
…………
ฟู่หมิงซิวไม่เคยคาดคิดว่าเด็กสาวใต้ร่างจะอร่อยล้ำขนาดนี้ ทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกับติดยาเสพติด
คืนนี้เขาไปงานเลี้ยงสังสรรค์ ระหว่างงานดื่มกับหุ้นส่วนหลายคนจนเมาหนัก จึงไปพักที่ห้องสวีทประธานาธิบดีของโรงแรมโดยตรง
เขาแค่เข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำสักครู่ พอออกมาก็พบว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียงของเขา
ผู้หญิงสวมชุดกระโปรงสีแดง นอนบนเตียงสีขาวสะอาด ราวกับกุหลาบแดงปีศาจที่เบ่งบานอย่างสมบูรณ์แบบ ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนชวนหลงใหล
ฟู่หมิงซิวขมวดคิ้ว
นี่เป็นหุ้นส่วนคนไหนกันที่ส่งผู้หญิงมายัดเยียดบนเตียงเขาอีกแล้ว?
พวกนั้นไม่รู้หรือไงว่าเขาไม่สนใจผู้หญิง?
ก่อนหน้านี้พวกผู้หญิงที่ถูกส่งมาบนเตียงเขา มีใครบ้างที่ไม่ถูกเขาไล่ออกไปอย่างไร้เยื่อใย?
ผู้หญิงตรงหน้านี้ก็คงไม่มีข้อยกเว้น
แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่า ผู้หญิงคนนี้ดันเมาจนไม่ได้สติเสียอย่างนั้น
ไม่ว่าเขาจะเรียกเธออย่างไร เธอก็ไม่ยอมลุกขึ้น
ยึดเตียงของเขาอย่างหน้าตาเฉย
ฟู่หมิงซิวคิดจะถีบเธอลงจากเตียง
แต่มารยาทที่ดีเยี่ยมของเขา ทำให้เขาทำเรื่องไร้มารยาทและขาดความเป็นสุภาพบุรุษเช่นนั้นไม่ลง
ดังนั้นเขาจึงผลักผู้หญิงไปที่มุมเตียง ส่วนตัวเขาเองก็นอนลงบนเตียง คิดจะทนๆ ไปสักคืนหนึ่ง
เพียงแต่เขาไม่คิดว่า ผู้หญิงที่หลับอยู่จะไม่ยอมอยู่นิ่งๆ เลย
ฟู่หมิงซิวนอนบนเตียง กำลังจะหลับตาลงนอน
ทันใดนั้น ก็มีอะไรหนักๆ มาทับบนตัว
จู่ๆ ก็มีขาข้างหนึ่งพาดมาบนหน้าท้องเขา
ไม่เพียงเท่านั้น มือทั้งสองของเธอยังเกี่ยวพันรอบคอเขาด้วย
ลมหายใจของหญิงสาวแผ่วเบา นอกจากกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ แล้ว ยังแฝงด้วยกลิ่นหอมเย้ายวนชวนให้หลงใหล
หน้าอกของเธอกำลังเบียดเสียดสีกับเขาอย่างนุ่มนวล
ผิวของเธอบอบบาง แก้มแดงเรื่อ ราวกับลูกท้อสุกงอมน่ากินที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำ
ดวงตาดำขลับจ้องมองเด็กสาวตรงหน้า ทันใดนั้นในหัวฟู่หมิงซิวก็ผุดคำๆ หนึ่งขึ้นมา นุ่มหอมอร่อยล้ำ
ตอนนี้ เด็กสาวนอนหลับอย่างใสซื่อไร้พิษภัย ดั่งเทพธิดาที่ขาวบริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์
ชวนให้คนคิดอยากล่วงเกิน ขยี้อย่างรุนแรง
ความคิดนี้ผุดขึ้นมา ฟู่หมิงซิวถึงกับสะดุ้งตกใจ รีบผลักผู้หญิงที่พันอยู่กับตัวเขาออก
แต่ผลักไม่ขยับ เธอพันแน่นเกินไป
“เด็กดี อยู่นิ่งๆ นะ~”
เสียงนุ่มนวลออดอ้อนเล็ดลอดออกจากริมฝีปากดุจกลีบดอกไม้ของเด็กสาว ดูเหมือนจะลงโทษที่เขาไม่อยู่นิ่ง เธอยังอ้าปากงับเขาด้วย
จุดนั้น ยังเป็นลูกกระเดือกของเขาอีก
เส้นประสาทที่ตึงเครียดในสมองของฟู่หมิงซิว ขาดผึง
ในแววตาก็พลุ่งพล่านด้วยเปลวไฟ
มือใหญ่ของเขาอดใจไม่อยู่บีบเอวคอดกิ่วที่ดูเหมือนจะโอบรอบด้วยสองมือของเด็กสาว แล้วพลิกตัวกดเธอไว้ใต้ร่าง
“นี่ มันเป็นฝีมือเธอเองนะ…”
ริมฝีปากอ่อนนุ่มของเด็กสาว ถูกเขาประกบปิดอย่างไม่ลังเล
รสชาตินั้น หวานจนน่าเหลือเชื่อ
ทำให้คนติดใจได้ง่ายๆ
เก็บตัวมานานหลายปี ไม่เคยลิ้มรสชาติของหญิงใด
คิดมาตลอดว่าตัวเองจะสงบปราศจากราคะตลอดไป แต่ไม่คิดเลยว่าจะถูกเด็กสาวที่เมาไร้สติตรงหน้าจุดไฟขึ้นมาได้
ไม่รู้ว่าเธอจงใจ หรือไม่ได้ตั้งใจมายั่วยวนเขา
ยังไงก็ตาม คืนนี้เธอคงต้องเจ็บหนักแน่
เพราะเธอจะต้องชดใช้ราคาอันแสนสาหัส สำหรับความไม่อยู่นิ่งของเธอ
ตลอดทั้งคืน ฟู่หมิงซิวไม่ยอมปล่อยเธอไป จนกระทั่งเธอสลบไปใต้ร่างเขา จนฟ้าเริ่มสาง เขาถึงปล่อยเธอไปอย่างเสียดาย
มองเด็กสาวที่หลับใหลในอ้อมกอดของเขา ใบหน้าเล็กๆ สวยละเอียดถูกข่มเหงจนแดงระเรื่อ
จิตใจของฟู่หมิงซิวก็พลันอ่อนโยนขึ้นมาอย่างประหลาด
ไม่สนใจว่าสถานการณ์ต่อไปจะเป็นอย่างไร เขากอดเธอไว้ แล้วหลับลึกลงไป…
เขาเหนื่อยแล้ว ทุกอย่างรอให้ตื่นก่อนค่อยว่ากัน
เพียงแต่เขาไม่เคยคิดเลยว่า เมื่อเขาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ผู้หญิงในอ้อมกอดได้หายตัวไปแล้ว
…………
หลินเยวียนนอนจนถึงช่วงบ่ายจึงตื่น
ตอนที่เธอตื่นขึ้นมา นอกจากจะรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัวแล้ว ยังถูกชายหนุ่มกอดแน่นอยู่ในอ้อมแขนอีกด้วย
ชายหนุ่มรูปงามมาก เป็นความหล่อแบบที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน และไม่สามารถบรรยายเป็นคำพูดได้
หล่อกว่านักแสดงชายในทีวีหลายร้อยหลายพันเท่า
เขาราวกับเจ้าชายสูงศักดิ์ที่ก้าวออกมาจากการ์ตูน มีท่าทางสง่างาม ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพเจ้าที่ไร้ที่ติ
แม้แต่ตอนหลับ ก็ยังแผ่กระจายกลิ่นอายความเยือกเย็นสูงศักดิ์ที่มิอาจล่วงเกินได้
หลินเยวียนหายใจติดขัด ไม่เคยคาดคิดเลยว่า ชายหนุ่มที่โหมกระหน่ำบ้าคลั่งบนร่างเธอเมื่อคืนนี้ จะมีใบหน้าอันหล่อเหลางามล้ำดุจเทพลงมาจุติเช่นนี้
นึกไม่ถึงเลยว่าเขาคือหมาป่าในคราบลูกแกะ เอาตัวเธออย่างบ้าคลั่ง
ถึงแม้หลินเยวียนจะโกรธมาก แต่ก็ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้เธอดื่มเหล้าเมา เดินเข้าผิดห้อง ขึ้นเตียงผิดคนกันล่ะ เลยทำให้ชายหนุ่มได้โอกาส
โชคดีที่เขาไม่ได้ขี้เหร่ ถ้าหล่อนลืมตาตื่นขึ้นมา แล้วเห็นว่าคนที่ทำให้หล่อนเสียความบริสุทธิ์เป็นตัวประหลาด จะต้องร้องไห้ตายแน่ๆ?!
ถึงแม้ตอนนี้หลินเยวียนก็อยากร้องไห้มาก แต่ไม่ใช่เวลามาร้องไห้ ควรรีบเผ่นหนีก่อนดีกว่า
เกิดชายหนุ่มตื่นขึ้นมาแล้วสอบถามว่าทำไมเธอถึงเข้าผิดห้อง จะแย่เอา
หลินเยวียนค่อยๆ ขยับตัวอย่างระมัดระวังออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่ม แล้วแอบลงจากเตียงอย่างเงียบเชียบ เก็บกระโปรงกับชุดชั้นในของเธอที่ตกอยู่บนพื้น
โชคดีที่กระโปรงไม่ได้ถูกฉีกขาด ยังใส่ได้
เธอค่อยๆ ใส่กระโปรงกลับคืน แล้วหันไปมองชายหนุ่มรูปงามที่ยังนอนหลับอยู่บนเตียง กัดฟัน แล้วจากไปโดยไม่หันหลังกลับ…
ถือเสียว่าเป็นความฝันไป
หารู้ไม่ว่า นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น
หลินเยวียนเดินขาสั่นออกจากโรงแรม แล้วเรียกแท็กซี่กลับห้องเช่า
บนรถ
หลินเยวียนถึงมีเวลาตรวจกระเป๋ากับโทรศัพท์ พบว่ามีสายที่ไม่ได้รับหลายสายในโทรศัพท์ เป็นของเพื่อนสนิทโทรมา
เธอกลัวเพื่อนสนิทเป็นห่วง คิดแล้วคิดอีก ก็เลยโทรกลับไป
สายเชื่อมต่อ เพื่อนสนิทลู่เนี่ยนเนี่ยนก็รีบถาม “หลินเยวียน เกิดอะไรขึ้น? ฉันโทรหาเธอตั้งหลายสาย ทำไมไม่รับ?”
หลินเยวียนกัดริมฝีปาก “ขอโทษนะ เมื่อคืนนี้ฉันเมาหนักมากจริงๆ ไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์…”
ลู่เนี่ยนเนี่ยน: “ไม่เป็นไรๆ แล้วเมื่อคืนนี้เธอพักที่ไหนล่ะ? ฉันไปที่ห้องโรงแรมของเธอ ไม่เห็นเธอเลยนะ!”
“ถามพนักงานต้อนรับของโรงแรม เขาบอกว่าไม่มีใครเช็คอินเข้าพักเลย”
“เมื่อคืนนี้เธอไม่ได้พักในนั้นเหรอ?”
หลินเยวียนคิดแล้วคิดอีก ก็ยังโกหกเพื่อนสนิทไปเล็กน้อย “ฉัน ฉันเมื่อคืนเปิดห้องใหม่เองต่างหาก เลยไปพักอีกห้องหนึ่ง”
“ขอโทษนะ ฉันเมาเละเทะ ลืมบอกเธอไป”
ตอนนี้หัวเธอวุ่นวายไปหมด จะไปกล้าบอกความจริงกับเพื่อนสนิทได้ยังไงว่า เธอเมาเละเทะ เดินเข้าผิดห้อง แล้วไปมีสัมพันธ์กับชายแปลกหน้าคนหนึ่ง
เธออยากจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เลยไม่อยากบอกเพื่อนสนิทด้วย
ลู่เนี่ยนเนี่ยนถอนหายใจอย่างโล่งอก “อย่างนี้นี่เอง งั้นฉันก็สบายใจแล้ว”
“ฉันนึกว่าเมื่อคืนเธอนอนอยู่บนถนนเสียอีก เป็นห่วงอยู่ตลอดเลย”
“ก็ต้องโทษฉัน ถ้าไม่ต้องไปดูแลพวกเพื่อนฝูงที่มาเลี้ยงฉลองวันเกิดให้ฉัน ฉันคงอยากไปส่งเธอถึงห้องโรงแรมด้วยตัวเองแล้ว”
หลินเยวียนส่ายหน้า “ไม่เป็นไร เป็นฉันเองที่ไม่อยากรบกวนเธอ ถึงไม่ให้เธอไปส่ง”
หยุดไปครู่หนึ่ง เธอหาข้ออ้าง “โทรศัพท์ฉันใกล้จะแบตหมดแล้ว ไว้ก่อนนะ ไว้ค่อยคุยกันตอนว่าง”
“โอเค”
วางสายไป หลินเยวียนดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ เมื่อคืนนี้ เธอกับชายหนุ่มทำกันตั้งหลายหน โดยไม่ได้ใส่ถุงยาง มันจะ…
ลมหายใจของเธอตึงขึ้น รีบบอกคนขับ “คุณลุงคะ แวะที่หน้าร้านขายยาหน่อยค่ะ”
คนขับรถจอดที่หน้าร้านขายยา
หลินเยวียนรีบลงจากรถ เดินเข้าร้านขายยา
พนักงานเห็นหลินเยวียนเดินเข้ามาในร้านขายยา มองซ้ายมองขวา สีหน้าเผยความประหม่า จึงถามอย่างมีน้ำใจ “คุณลูกค้าคะ ต้องการซื้ออะไรคะ?”
หลินเยวียนบีบกระโปรงแน่นด้วยความประหม่า ถามอย่างเขินอาย “มี มียาคุมฉุกเฉินไหมคะ?”
เป็นครั้งแรกที่ซื้อของแบบนี้ เธอไม่มีประสบการณ์ รู้สึกอายมาก
กลัวคนอื่นมองด้วยสายตาแปลกๆ
โชคดีที่พนักงานก็ผ่านโลกมามากแล้ว ยิ้มแล้วบอก “มีค่ะ รอสักครู่นะคะ”
เธอหยิบยาคุมฉุกเฉินหนึ่งกล่อง ยื่นให้หลินเยวียน พร้อมแนะนำด้วยความหวังดี
“คุณผู้หญิงเพิ่งกินครั้งแรกใช่ไหมคะ ยาคุมฉุกเฉินมีผลภายในเจ็ดสิบสองชั่วโมง กินครั้งละหนึ่งเม็ด ไม่ต้องกินเกินนะคะ”
หลินเยวียนรับยาคุมไว้ กล่าวขอบคุณ “ขอบคุณค่ะ ราคาเท่าไหร่?”
“ยี่สิบแปดหยวนค่ะ”
หลินเยวียนจ่ายเงินยี่สิบแปดหยวนผ่านวีแชท แล้วรีบออกจากร้านขายยาไป
พนักงานมองแผ่นหลังของหลินเยวียนที่รีบร้อนจากไป อดส่ายหน้าไม่ได้ “สมัยนี้ มีเด็กผู้หญิงไม่รักตัวเองเยอะเหลือเกิน”
วันนี้ เป็นเด็กผู้หญิงคนที่ห้าแล้ว ที่มาซื้อยาคุมที่นี่
และทุกๆ วัน ร้านขายยาก็จะมีคนมาซื้อยาคุมแบบนี้ไม่กี่คน ส่วนใหญ่เป็นเด็กผู้หญิงที่มาซื้อ