ลิฟต์ค้นหา-ต่อสู้-ถอนตัว: มีแค่ฉันที่มีกล่องเซฟ

ตอนที่ 20 ลิฟต์ค้นหา ปะทะ และถอนตัว: มีแค่ฉันที่มีกล่องนิรภัย

9 นาที· 2K คำ

หลี่จิ้นพุ่งเข้าใส่หัวหน้าอันธพาลด้วยความเร็วสูง ลมแรงปะทะร่างขณะเขากดไหล่ชนอีกฝ่ายเต็มแรง

เคร้ง!

เขายกกระบี่สั้นขึ้นรับคมสนับมือที่แทงเข้ามา แล้วฉวยจังหวะฟันมีดสั้นเขี้ยวมังกรใส่เกราะอกของอีกฝ่าย

แคว่ก—!

เสียงหนังถูกฉีกขาดดังทึบ เกราะอกของอันธพาลที่พุ่งนำหน้าถูกกรีดเป็นรอยลึก ทว่ากลับยังไม่ทะลุเกราะ

แม้อาวุธสีเขียวจะทรงพลัง แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นบดขยี้เครื่องป้องกันสีขาวได้

อันธพาลถูกหลี่จิ้นชนอย่างแรง แต่กลับไม่ส่งเสียงร้องสักแอะ มือขวากำสนับมือคมแน่น ก่อนแทงใส่เอวของหลี่จิ้นอย่างดุดัน

【เกราะหนังแรดดำถูกโจมตี ความทนทาน: 79/85】

เกราะหนังมีรูตื้น ๆ เพิ่มขึ้นสามรู หลี่จิ้นไม่ใส่ใจ เขาเล็งมีดสั้นไปที่ลำคอของอีกฝ่าย แล้วแทงเข้าหลอดเลือดแดงอย่างฉับไวแม่นยำ

“แฮก ๆ—”

อันธพาลเบิกตากว้าง ขยับปากอย่างสิ้นหวัง

สิ่งที่เอ่อขึ้นมาถึงลำคอไม่ใช่คำพูด แต่เป็นเลือด

เมื่อหลี่จิ้นดึงมีดสั้นออก อันธพาลก็ยกมือกุมบาดแผลอย่างยากลำบาก เลือดทะลักออกมาตามร่องนิ้วทั้งสองข้างอย่างควบคุมไม่ได้

หลี่จิ้นเร็วเกินกว่าที่เขาจะตอบสนองได้ทัน ดวงตาของอันธพาลพร่ามัวลงอย่างรวดเร็ว ก่อนร่างจะทรุดฮวบลงกับพื้น

ใบหน้าหลี่จิ้นเปื้อนเลือด เขากำลังจะพุ่งเข้าใส่อันธพาลคนที่สอง จู่ ๆ ก็รู้สึกชาวาบที่หนังศีรษะ จึงเอียงหัวหลบไปตามสัญชาตญาณ

ความว่องไวสูงไม่ได้ทำให้หลี่จิ้นเคลื่อนที่เร็วขึ้นและคล่องตัวขึ้นเท่านั้น แต่ยังช่วยให้ตอบสนองต่ออันตรายได้ฉับไวขึ้นด้วย

วูบ!

แสงสีดำพุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว เฉียดแก้มขวาของเขาไปอย่างหวุดหวิด ก่อนกระแทกกำแพงหินด้านหลัง

หลี่จิ้นขมวดคิ้วแน่น มองไปยังผู้ช่วยพิธีลัทธินอกรีตที่ยืนอยู่ท้ายแถว

เธอกำลังจ้องหลี่จิ้นด้วยแววตาอำมหิต พลางโบกไม้เท้าแม่มดและร่ายคาถาพึมพำ

อันธพาลคนอื่นไม่ปล่อยให้หลี่จิ้นได้พักหายใจ พวกมันส่งเสียงร้องประหลาดแล้วกรูกันเข้ามา คมมีดพุ่งตรงใส่ใบหน้าของเขา

แต่พวกมันยังประเมินความเร็วของหลี่จิ้นต่ำเกินไป

ในระยะประชิดขนาดนี้ สมองของหลี่จิ้นแล่นปรู๊ด เขาตัดสินใจได้ในพริบตา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป