เมืองเล็กแฮมเล็ต ทางเข้าอุโมงค์ระบายน้ำใต้ถ้ำสัตว์
ทหารรับจ้างที่ยืนเฝ้าหันไปมองทางเดินมืดสนิท ก่อนผิวปากใส่ทหารรับจ้างที่สวมผ้าปิดตาข้างกาย
“เฮ้ คังลี่ตาเดียว เวรยามรอบนี้ของเราก็ปาเข้าไป 7 ชั่วโมงแล้ว คราวนี้คงยอมจ่ายเงินแต่โดยดีได้แล้วใช่ไหม!”
“หุบปากไปเลย ไหวเออร์แมน! ฟ้ายังไม่สว่างสักหน่อย!”
“ไอ้ลูกหมูเอ๊ย ฟ้าของเมืองแฮมเล็ตไม่เคยสว่างสักครั้ง!”
คังลี่ตาเดียวไม่สนใจคำด่าของอีกฝ่าย เขาพึมพำชื่อดิสมาสไปพลาง พลิกเหรียญทองในมือเล่นอย่างอาลัยอาวรณ์
ดิสมาสยืนยันกับเขาเป็นมั่นเป็นเหมาะว่า หนุ่มที่ชื่อหลี่จิ้นคนนั้นจะมีชีวิตกลับออกมาได้
แม้คังลี่จะแพ้ดิสมาสบนโต๊ะไพ่บ่อยครั้ง แต่ก็มีเรื่องหนึ่งที่เขาต้องยอมรับ
ไอ้หมอนั่นไม่เคยมองคนพลาด
ดิสมาสมองปราดเดียวก็รู้ว่าใครมีเงินหรือไม่เคยฆ่าคนมาก่อนหรือเปล่า และไว้ใจได้แค่ไหน
นั่นแหละเหตุผลที่คังลี่กล้าเดิมพันกับคนข้างกายถึง 5 เหรียญทอง
ดิสมาสอาจเล่นตุกติกบนโต๊ะไพ่ แต่ในคุกใต้ดิน เขาคือเพื่อนร่วมทีมที่ไว้ใจได้ที่สุดแน่นอน
ส่วนคำประเมินที่เขามีต่อหลี่จิ้นก็ทำให้คังลี่ประหลาดใจอยู่ไม่น้อย
“หนุ่มคนนั้นอาจมีโอกาสช่วยเมืองต้องคำสาปแห่งนี้ได้จริง ๆ ก็ได้”
เมื่อนึกถึงตรงนี้ คังลี่ก็ดับก้นบุหรี่
แต่ก่อนที่เขาจะทันเอ่ยอะไร ทั้งสองก็หันกลับไปพร้อมกัน จ้องเขม็งไปยังทางเดินเบื้องหลัง
กึก... กึก...
เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังมาจากส่วนลึกของท่อระบายน้ำ
ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของทั้งคู่ ร่างที่เปื้อนเลือดไปทั้งตัวเดินกะเผลกออกมา ก่อนพยักหน้าให้พวกเขา
“มีบุหรี่ไหม ขอสักมวน”
คังลี่ตาเดียวฉีกยิ้มกว้าง ล้วงบุหรี่ก้นกรองยับยู่ยี่ออกมาอย่างไม่อิดออด แล้วยัดใส่ปากหลี่จิ้น ก่อนขีดไม้ขีดจุดให้
เขาพาดแขนหลี่จิ้นไว้บนบ่าตัวเอง แล้วหันไปมองทหารรับจ้างที่ยืนอ้าปากค้าง ก่อนยิ้มกริ่มพลางแบมือใหญ่โตออกมา
“5 เหรียญทอง ไหวเออร์แมน”
......
เส้นทางหนีออกมาลำบากกว่าที่คิดไว้เสียอีก
หลังเก็บกวาดของที่ได้จากการต่อสู้เรียบร้อย หลี่จิ้นก็ไม่พักแม้แต่น้อย รีบมุ่งหน้าไปยังทางออกทันที
แต่เขาประเมินความเสียหายที่ตัวเองก่อไว้กับป้อมหมูต่ำเกินไป