【คุณทำลายสายแร่เหล็กโลหิตไปหนึ่งแห่ง! ความสมบูรณ์ปัจจุบันของป้อมหมู: 83.5%】
หลี่จิ้นที่กำลังวิ่งสุดชีวิตเหลือบมองข้อความแจ้งเตือนจากระบบ เหงื่อเม็ดหนึ่งไหลลงมาตามหน้าผาก
คราวนี้ก่อเรื่องใหญ่เข้าให้แล้ว!
เขารู้ว่าแร่เหล็กโลหิตสำคัญต่อพวกมนุษย์หมู แต่ไม่คิดว่ามันจะสำคัญขนาดนี้!
เมื่อเทียบกับป้อมหมูทั้งป้อม พื้นที่ของสายแร่เหล็กโลหิตเป็นเพียงมุมเล็ก ๆ เท่านั้น
แต่กลับทำลายความสมบูรณ์ไปได้มากกว่า 15% ในคราวเดียว!
แผนแรกของหลี่จิ้นคือดูดแร่เหล็กโลหิตออกมาบางส่วน แล้วค่อย ๆ งัดแร่สักสองสามก้อนออกไปอย่างเงียบเชียบ
อย่างไรเสียเขาก็มีตัวคนเดียว แร่เหล็กโลหิตทั้งหมดรวมกันหนักอย่างน้อยหลายตัน ไม่มีทางขนไปได้หมด
แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าเขาทำให้คนทั้งป้อมหมูตื่นตัว
หลี่จิ้นใช้กระสุนตะกั่วธรรมดาไม่กี่นัดสังหารมนุษย์หมูกรรมกรที่ขวางกลางทาง สิ่งเดียวที่ทำให้เขาพอโล่งใจได้คือวันนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองของป้อมหมู มนุษย์หมูฝีมือฉกาจส่วนใหญ่น่าจะอยู่ในเขตใจกลาง
ถ้ามีเจ้าพวกที่ระดับเดียวกับมนุษย์หมูนักชำแหละโผล่มาพร้อมกันสักสามสี่ตัว เขาคงถูกถ่วงเอาไว้แน่
ส่วนจุดจบของการถูกถ่วงไว้ก็มีแค่อย่างเดียว
ตูม——!
เสียงกระแทกและเสียงแตกหักดังสนั่นมาจากด้านหลัง มนุษย์หมูหัวหน้าอัศวินบดขยี้อาคารเตี้ยไปหลายหลัง ร่างสูงใหญ่ที่ถือทวนยาวปรากฏขึ้นด้านหลังหลี่จิ้นอีกครั้ง
แม้ร่างจะอ้วนเทอะทะและเคลื่อนไหวไม่เร็วเท่าหลี่จิ้น แต่มนุษย์หมูหัวหน้าอัศวินไม่จำเป็นต้องอ้อมไปตามทางในกลุ่มอาคารซับซ้อนเหมือนเขา
เมื่อเจอสิ่งกีดขวางขวางหน้า มันก็เปิดใช้ทักษะพุ่งชนอย่างบ้าคลั่ง แล้วพุ่งตรงเข้าใส่หลี่จิ้นราวกับรถตักดิน
ด้วยเหตุนี้ ระยะห่างระหว่างทั้งคู่จึงไม่เคยเกิน 100 เมตร
“ระยะพุ่งชนประมาณหกสิบถึงเจ็ดสิบเมตร เว้นช่วงครั้งละหนึ่งนาทีครึ่ง...”
แม้สถานการณ์จะคับขันอย่างยิ่ง หลี่จิ้นก็ยังบังคับให้สมองสงบนิ่ง ครุ่นคิดรอโอกาส
ขณะที่ทักษะพุ่งชนอย่างบ้าคลั่งใกล้จะพร้อมใช้อีกครั้ง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวหลี่จิ้น
【ตำแหน่งปัจจุบัน: คอกเลี้ยงมือกลองมนุษย์หมู】
ตอนนี้แหละ!