แม้ท่าเรือวิกตอเรียจะเป็นท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาดินแดนอาณานิคมของอังกฤษแถบทะเลแคริบเบียน แต่เรือสินค้าที่รออยู่ด้านนอกก็ยังเบียดเสียดกันจนแทบไม่มีช่องว่าง
เรือหลายสิบลำทอดสมออยู่นอกท่า ไม่ขยับไปไหน รอให้ผู้นำร่องจัดคิวเข้าเทียบท่า
ส่วนเรือที่จอดอยู่บริเวณชายฝั่งก็มีมากยิ่งกว่า
ค่าจอดเรือในท่าเพียงหนึ่งวันก็สูงถึง 3 ชิลลิง ช่วงนี้ยิ่งขึ้นไปถึง 5 ชิลลิง แทบไม่ต่างจากปล้นกันกลางวันแสก ๆ
ส่วนบริเวณชายฝั่ง จอดหนึ่งวันเสียแค่ 4 เพนนี แม้ราคานี้จะขึ้นมาแล้วก็ตาม
ระยะนี้โจรสลัดอาละวาดหนัก เรือสินค้าส่วนใหญ่ยอมรออยู่ด้านนอกท่าเรือ ดีกว่าเสี่ยงเดินเรือ
ยิ่งไปกว่านั้น ศพของกัปตันแจ็กยังถูกแขวนอยู่บนแท่นประหารบนกำแพงสูง เรือสินค้าหลายลำถึงกับอ้อมมาไกล เพื่อแวะมาชมการตายของตำนานด้วยตาตัวเอง
ด้วยเหตุนี้ หากเรือ ‘นางพญาถลกหนัง’ ต้องการเข้าเทียบท่า อย่างน้อยก็ต้องรออีกสามถึงห้าวัน
แต่หลี่จิ้นไม่มีเวลามากพอจะนั่งรอเฉย ๆ
ซ่า!
ไม้พายตีน้ำทะเลอย่างรวดเร็ว จนหัวเรือเชิดขึ้นมา!
ลูกเรือหลายคนที่นอนเบื่ออยู่บนดาดฟ้าพากันลุกขึ้น มองเรือลำเล็กที่ลอยอยู่กลางน้ำด้วยความทึ่ง
หยางไห่โปเผยแขนกำยำทั้งสองข้าง พายเรือที่บรรทุกคนอยู่ห้าคนอย่างหอบฮัก ราวกับเครื่องยนต์มนุษย์
ด้วยพละกำลังของเขา การพายเรือลำนี้น่าจะเป็นเรื่องง่ายดาย
แต่ปัญหาคือ มีคนบางคนตัวหนักผิดปกติ
หลินโหร่วสวมอุปกรณ์ขับเคลื่อน สะพายโล่ยักษ์ และมีน้ำหนักถึง 270 กิโลกรัม เธอเงยหน้ามองฟ้าอย่างกระดากอาย
เป็นระยะ เธอก็แอบชำเลืองมองหยางไห่โปที่กำลังหอบหายใจด้วยสายตารู้สึกผิด
พอเห็นหยางไห่โปเหงื่อท่วมตัว เธอก็อึกอักอยู่ครู่ใหญ่ก่อนเอ่ยว่า
“พี่หยาง ให้ฉันพายสักพักไหม ที่จริงฉัน...”
“ไม่เป็นไร! ถือว่าอุ่นเครื่องก่อนขึ้นฝั่งพอดี ช่วงนี้พละกำลังเพิ่มขึ้นเร็วเกินไป ฉันยังปรับตัวไม่ค่อยทันเลย”
หยางไห่โปหัวเราะเสียงดัง ราวกับน้ำหนักแค่นี้ไม่ได้หนักหนาอะไร