ลิฟต์ค้นหา-ต่อสู้-ถอนตัว: มีแค่ฉันที่มีกล่องเซฟ

ตอนที่ 57 ชิงเรือ

7 นาที· 1.7K คำ

ก่อนเข้าสู่ชั้นโจรสลัดแคริบเบียน หลี่จิ้นถามความเห็นของเซี่ยจื่อหมิงเป็นพิเศษ

หากไม่นับผลข้างเคียง กล้องเล็งกระจกก็นับเป็นพรสวรรค์ระดับเทพของนักเวทได้เลย ถึงขั้นเรียกว่าพรสวรรค์ระดับเอสก็ยังไม่เกินไป

เพราะสิ่งที่เกิดซ้ำมีเพียงเวลาในการร่ายเวท ส่วนค่าพลังเวทที่ใช้ไม่เพิ่มเป็นสองเท่า

พูดอีกอย่างก็คือ เซี่ยจื่อหมิงสามารถใช้พลังเวทเท่ากับการร่ายเวทครั้งเดียว ปล่อยเวทได้ถึง 10 ครั้ง!

แต่เซี่ยจื่อหมิงยืนกรานว่าจะใช้ธนู

เดิมทีหลี่จิ้นยังคิดจะเกลี้ยกล่อมให้เธอเลิกใช้อาวุธแล้วหันมาใช้เวทมนตร์ แต่หลังจากได้เห็นเซี่ยจื่อหมิงยิงเป้าในห้องทดสอบด้วยตาตัวเอง เขาก็ยอมรับความคิดของเธอ

ทักษะของธนูนั้นพิเศษมาก

แม้จะไม่มีอำนาจกดดันของปืน และไม่มีพลังทำลายล้างของเวทมนตร์ แต่ธนูก็มีข้อดีเฉพาะตัวอยู่ข้อหนึ่ง

ทักษะสามารถซ้อนกันได้

การซ้อนทับที่ว่าหมายถึงการใส่ทักษะหลายอย่างลงบนลูกธนูดอกเดียว

เซี่ยจื่อหมิงหาทักษะวงแหวนขาวสำหรับธนูมาได้สองอย่างจากห้องซื้อขาย เพราะคนใช้ธนูมีน้อย จึงจ่ายเงินไปไม่มาก

อย่างหนึ่งคือ【ศรติดตาม】อีกอย่างคือ【ศรแยก】

เมื่อเห็นลูกธนูทั้ง 8 ดอกที่เซี่ยจื่อหมิงยิงออกไปปักลงตรงกลางเป้าทั้งหมด หลี่จิ้นถึงได้ตระหนักว่าพรสวรรค์ของเธอเหนือชั้นเพียงใด

เพราะทักษะของธนูซ้อนทับกันได้ ทุกครั้งที่เซี่ยจื่อหมิงง้างธนูซ้ำ จึงเท่ากับใช้ทักษะสองอย่างซ้ำไปด้วย!

หลี่จิ้นไม่กล้าจินตนาการแล้วว่าลูกธนูที่ใช้ทักษะซ้ำซ้อนกันเป็นสิบอย่างจะน่าสะพรึงขนาดไหน

เหมือนกับตอนนี้

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!

แม้จะมีพลองหัวตะปูขวางไว้ แต่ร่างของบาซิลก็ใหญ่โตเกินไป ลูกธนูจึงยังปักลึกเข้าไปในร่างเขากว่ายี่สิบดอก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป