“พ่อ?”
อันหรานมองเห็นรูปร่างของรูปสลักหิน พลันรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่า “เกิดอะไรขึ้น? ทำไมพ่อถึงกลายเป็นแบบนี้?”
จางเจ๋อทำหน้าเศร้าสลด “ระหว่างทางที่พวกเราขนน้ำกลับมา พื้นดินเกิดยุบตัวขึ้นมา จู่ ๆ ก็มีสัตว์ประหลาดตัวใหญ่โผล่ขึ้นจากใต้ดิน เหมือนกับตัวที่อยู่นอกค่ายไม่มีผิด คุณอันช่วยชีวิตสมาชิกในทีมไว้ แต่สุดท้ายก็ถูก...”
อันหรานกวาดตามองรอบหนึ่ง “มีแค่พ่อฉันคนเดียวที่กลายเป็นแบบนี้เหรอ?”
“ไม่ใช่ สมาชิกในทีมอีกหลายคนกลายเป็นรูปปั้นหินเหมือนกัน คุณอันถูกซ่านเลี่ยงพากลับมา ส่วนแขนของซ่านเลี่ยงก็กลายเป็นหินไปด้วย”
จางเจ๋อพูดอย่างหงุดหงิด “ถ้ารู้แต่แรก พวกเราคงไม่ไปทางนั้นแล้ว ไม่นึกเลยว่าจู่ ๆ มันจะถล่ม...”
อันหรานไม่พูดอะไรอีก เธออุ้มรูปสลักหินแล้วเคลื่อนย้ายพริบตาจากไป
เมื่อกลับถึงชั้นหก เธอใช้เนตรตรวจสอบกับรูปสลักหิน
【ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 แต้ม ค่าประสบการณ์เพิ่ม 10 ตรวจสอบคุณสมบัติเป้าหมาย: อันหรูมู่ อายุของกระดูก 43 ปี ร่างกาย 202 พละกำลัง 130 ความว่องไว 132 พลังชีวิตและจิตใจ 1009 ผู้มีพลังพิเศษขั้นกำเนิดภายหลังระยะแรก (กำลังกลายเป็นหินระดับปานกลาง)...】
ยังดีที่ตรวจดูคุณสมบัติได้ แสดงว่าพ่อยังไม่ตาย ในโพรงจมูกก็ยังมีลมหายใจอยู่ น่าจะแค่ผิวด้านนอกกลายเป็นหินเท่านั้น
อันหรานค่อยคลายใจลงเล็กน้อย แต่กลับคิดไม่ออกว่าจะทำให้พ่อพ้นจากสภาพกลายเป็นหินได้อย่างไร
เดิมทีเธออยากถามลุงใหญ่ที่อยู่ไกลถึงเมืองหลวง แต่ไม่มีช่องทางติดต่อเขา ส่วนกำไลข้อมือของพ่อก็กลายเป็นหินไปแล้ว...
หรือจะถามเหมยซื่อซานที่ฐานที่มั่นสุยเฉิงดี? พ่อของเขาเป็นหัวหน้าฐานที่มั่น บางทีอาจรู้อะไรบ้าง