【ติ๊ง! ใช้พลังชีวิตและจิตใจ 1 หน่วย เก็บเกี่ยวสำเร็จ ค่าประสบการณ์เพิ่ม 10 คุณได้รับกำไลข้อมือพับได้ระดับสูงคุณภาพเยี่ยม 1 เรือน ค่ามลพิษมาร 0 ต้องการรีเซ็ตหรือไม่?】
มีข้อความแจ้งเตือนด้วยเหรอ?
อันหรานตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด «รีเซ็ต»
ครู่ต่อมา เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น 【รีเซ็ตเสร็จสิ้น สามารถบันทึกข้อมูลใหม่ได้】
อันหรานดีใจ รีบใช้เก็บเกี่ยวอีกครั้ง
【ติ๊ง... คุณได้รับกำไลข้อมือพับได้ระดับสูงสุด...】
กำไลข้อมือเรือนใหม่เอี่ยมขนาดเท่าฝ่ามือปรากฏขึ้นในมือ เธอพบว่ามันเล็กกว่าเรือนเดิมเพียงหนึ่งในสามเท่านั้น
เธอกางหน้าจอพับออกดู แต่ข้างในไม่มีแม้แต่ไอคอนเดียว
อันหรานลองเล่นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนสวมมันเข้ากับข้อมือ
ที่นี่รับสัญญาณไม่ได้ คงต้องออกไปข้างนอกแล้วค่อยบันทึกข้อมูลของตัวเอง
ตอนนั้นเอง สัตว์แห่งห้วงมิติห้าตัวก็บินเข้ามาวนรอบเธอ ส่งเสียงจิ๊บ ๆ ราวกับกำลังขออาหาร
«เอ๊ะ? เพิ่งผ่านไปครึ่งวัน ทำไมโตขึ้นแล้วล่ะ?»
อันหรานจิ้มสัตว์แห่งห้วงมิติทั้งหลายอย่างประหลาดใจ พวกมันโตจากขนาดเท่าฝ่ามือเป็นขนาดเท่าโต๊ะกินข้าวตัวเล็กแล้ว
โตเร็วเกินไปแล้ว เพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงก็ใหญ่ขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป อีกไม่นานพื้นที่ในน้ำเต้าคงใส่พวกมันไม่ไหว
เธอย้ายตัวอ่อนทานตะวันนัยน์ตามารหนึ่งถังออกมาจากมิติเล็กอีกแห่ง รู้สึกว่าพวกมันโตขึ้นไม่น้อยเหมือนกัน แถมยังเปลี่ยนกระถางไม้ไผ่ให้กลายเป็นกระถางหินอีกด้วย
อันหรานขมวดคิ้ว ตัวเล็กแค่นี้ก็ใช้ทักษะกลายเป็นหินได้แล้ว เจ้าสิ่งนี้อันตรายจริง ๆ