“อันหราน พาพวกเขามาลงทะเบียนหน่อย”
จางอวี้เป่าขวางอันหรานไว้ พลางชี้ไปทางซานชีกับคนอื่น ๆ “แล้วก็รับชุดกับอุปกรณ์ไปด้วย”
อันหรานพยักหน้า กวักมือเรียกซานชีกับพวกให้เดินตามจางอวี้เป่าไป
ครึ่งชั่วโมงต่อมา อันหรานกับคนอีกหกคนในกลุ่มของซานชีต่างได้รับชุดป้องกันลายพรางคนละชุด มีตราสัญลักษณ์ของกองทหารรับจ้างอัสนี และปืนพลังงานอีกคนละสองกระบอก
กู้เส้าชวนกล่าวว่า “จัดทีมของพวกคุณเข้าไปอยู่กองร้อยที่สามก่อน ต่อไปก็แบ่งสรรทรัพยากรตามกองร้อยที่สาม”
อันหรานไม่มีความเห็น อย่างไรเสียเธอก็ยังไม่รู้อะไรเลย จะถูกจัดเข้าไปอยู่กองร้อยไหนก็เหมือนกัน
ใครจะคิดว่าหัวหน้ากองร้อยที่สามจะปฏิเสธทันที “หัวหน้า คนของกองร้อยที่สามเต็มแล้ว แถมยังไม่มีรถเหลือให้จัดสรรด้วย”
กู้เส้าชวนขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร อย่างไรเสียคนในกองร้อยก็เต็มจริง ๆ แถมในทีมของอันหรานยังมีคนธรรมดาที่ไม่มีพลังพิเศษอยู่หลายคน
ในสายตาคนอื่น คนธรรมดาก็เป็นพวกกินแรงคนอื่น กองร้อยที่สามไม่อยากรับไว้ก็พอเข้าใจได้
กู้เส้าชวนจึงหันไปหากองร้อยที่หนึ่ง
แต่เขายังไม่ทันได้เอ่ยปาก หัวหน้ากองร้อยที่หนึ่งก็รีบปฏิเสธ บอกว่ารับคนธรรมดาในทีมของอันหรานหลายคนไว้ไม่ได้ ทรัพยากรมีจำกัด ไม่อาจเลี้ยงดูคนที่ทำภารกิจไม่ได้
สุดท้ายจึงเหลือแค่กองร้อยที่สองกับหน่วยองครักษ์ใกล้ชิด
กู้เส้าชวนลังเลว่าจะจัดอันหรานกับพวกเข้าไปอยู่ในหน่วยองครักษ์ของตัวเองโดยตรงดีไหม ทันใดนั้นหัวหน้ากองร้อยที่สองก็พูดขึ้นว่า “หัวหน้า ให้พวกเขามาอยู่กองร้อยผมเถอะ ก่อนหน้านี้คนในกองร้อยเราเสียไปไม่น้อย พอดีให้พวกเขามาเติมตำแหน่งที่ขาด”