ส่วนวิธีจัดการงูนั้น เถียนเถียนเคยทำมาหมดแล้วก่อนจะระเบิดแก่นผลึกฆ่าตัวตาย
จับงูให้แน่น แล้วกรีดใต้หัวงูเป็นแผลหนึ่งรอย จากนั้นกรีดไล่ไปตามลำตัวตั้งแต่หัวจรดหาง
ต่อมาก็ควักถุงน้ำดีออกมา เมื่อเห็นถุงน้ำดีที่ใหญ่กว่าฝ่ามือ เถียนเถียนก็หากะละมังใบใหญ่มาใส่ไว้
จากนั้นนางใช้จิตสั่งเก็บถุงน้ำดีพร้อมกะละมังเข้าไปไว้ในเขตเก็บความสดของมิติ
นอกจากถุงน้ำดีแล้ว เถียนเถียนยังพบสิ่งของสีเขียวชิ้นหนึ่ง มีขนาดเท่าไข่ไก่
ไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่สัมผัสได้ว่าข้างในมีคลื่นพลังงาน
เก็บไว้ก่อนแล้วกัน
จากนั้นนางก็เริ่มจัดการเครื่องในงู
เมื่อทำความสะอาดทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว นางก็ใช้พลังพิเศษธาตุน้ำล้างซ้ำอยู่หลายรอบจนพอใจ
ต่อมาก็เริ่มถลกหนัง
ไม่นานหนังก็ถูกถลกออกมาทั้งผืน
ของดีเชียว เก็บไว้ก่อนแล้วกัน
เนื้องูมีมากเกินไป ทำครั้งเดียวไม่หมดแน่ เถียนเถียนจึงหั่นเนื้อออกมาท่อนหนึ่งแล้วเริ่มจัดการ
ส่วนเนื้อที่เหลือก็เก็บเข้าพื้นที่เก็บความสดไว้ กินคราวหน้า
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
กลิ่นเนื้อหอมอบอวลไปทั่วทั้งลาน แม้แต่กลิ่นหอมก็ยังลอยไปไกล
น่าเสียดายที่ที่นี่มีเถียนเถียนอยู่เพียงคนเดียว คนอื่นจึงไม่ได้กลิ่นนี้
เตาดินในลานแห่งนี้เป็นเตาที่เถียนเถียนก่อขึ้นเอง ใช้ต้มตุ๋นเนื้อได้เป็นอย่างดี
เนื้อที่ตุ๋นจากเตาดินกับหม้อเหล็กหอมกว่าเนื้อที่ตุ๋นด้วยเตาแก๊สเสียอีก
“เสร็จแล้ว”
เถียนเถียนรีบตักซุปงูจากหม้อเหล็กใบใหญ่มาชามหนึ่งอย่างอดใจไม่ไหว
นางหยิบตะเกียบแล้วลงมือกินอย่างเอร็ดอร่อย
“หอมสด เนื้อนุ่มลื่น แค่เข้าปากก็แทบละลาย งูตัวนี้อร่อยกว่าที่ฉันเคยจับได้ทุกตัวเลย”
ไม่นานเนื้องูในชามก็หมดเกลี้ยง แม้แต่น้ำซุปก็ถูกซดจนไม่เหลือ
รู้สึกว่ายังกินได้อีกหลายชาม
เถียนเถียนจึงทำตามใจตัวเอง กินเนื้องูอีกหลายชามพร้อมข้าว
เมื่อกินอิ่มดื่มหนำ เถียนเถียนก็รู้สึกอบอุ่นไปทั้งตัว ราวกับพลังงานกำลังเอ่อล้นอยู่ทั่วร่าง
นางรีบโคจรพลังพิเศษเพื่อดูดซับมันทันที
อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา
เมื่อดูดซับพลังงานในร่างจนหมด เถียนเถียนก็รู้สึกว่าพลังพิเศษระดับสองของตนเพิ่มขึ้นเล็กน้อย
คิดไปคิดมาก็นึกไม่ออกว่าตนทำอะไรลงไป แถมยังไม่ได้ดูดซับแก่นผลึกด้วย!
แล้วพลังงานที่เพิ่มเข้ามาในร่างกะทันหันนี่มาจากไหนกัน?
ก่อนที่พลังงานจะเอ่อล้นทั่วร่าง นางก็แค่กำลังกินข้าว
จริงสิ กินข้าว!
ต้องเป็นเนื้องูตัวนั้นแน่!
ไม่นึกเลยว่างูตัวนี้จะมีพลังงานมากมายขนาดนี้ มากกว่าสัตว์กลายพันธุ์ในชาติก่อนเสียอีก
งูตัวใหญ่ขนาดนั้นเชียวนะ!
กินได้อีกตั้งหลายมื้อ!
กำไรเห็น ๆ
เถียนเถียนคิดอย่างมีความสุขไปพลางเก็บกวาดไปพลาง
ก่อนเข้านอน เถียนเถียนยังคิดอยู่เลยว่า โลกนี้เป็นโลกแบบไหนกันนะ สัตว์ที่นี่มีพลังงานอยู่ในร่างได้ด้วย
เมื่อตื่นขึ้นมา นางก็กินมื้อเช้าในมิติ
จากนั้นก็ถือเข็มทิศออกเดินทางต่อ
วันนี้นางยังคงมุ่งหน้าไปทางใต้ ด้วยพลังจิตที่คอยสังเกตภูมิประเทศและความปลอดภัยรอบตัว เถียนเถียนจึงอ้อมน้อยลงมาก ทั้งยังหลีกเลี่ยงสถานที่อันตรายไปได้ไม่น้อย
พอดีเดินผ่านลำธารสายหนึ่ง ซึ่งไหลลงไปทางใต้เช่นกัน
เถียนเถียนจึงเดินเลียบลำธารมุ่งหน้าไปเรื่อย ๆ
หลังเดินมาได้หนึ่งชั่วโมง นางก็มาถึงบริเวณเปิดโล่งแห่งหนึ่ง ก่อนหน้านี้เถียนเถียนใช้พลังจิตตรวจพบแล้วว่ามีกวางหลายตัวกำลังดื่มน้ำอยู่ริมลำธาร
กวางที่นี่ตัวสูงใหญ่กว่าที่นางเคยเห็นก่อนวันสิ้นโลกมาก
ตัวใหญ่ขึ้นราวหนึ่งในสาม ไม่เพียงเท่านั้น เขากวางยังเปล่งประกายระยิบระยับ งดงามยิ่งนัก
หรือว่าสัตว์ที่นี่จะกลายพันธุ์กันหมดแล้ว?
ไม่ว่าอย่างไร เนื้อสัตว์เหล่านี้ก็มีพลังงานอยู่ ยิ่งไปกว่านั้น เนื้อกวางกับเลือดกวางยังเป็นของบำรุงชั้นเลิศ เขากวางอ่อนก็เป็นของดี จะพลาดไปได้อย่างไร
เถียนเถียนจึงค่อย ๆ ย่องเข้าไปใกล้ พร้อมใช้พลังจิตล็อกเป้ากวางหลายตัวที่กำลังดื่มน้ำ
เมื่อเข้าใกล้ถึงระยะที่หากขยับเข้าไปอีกก็จะถูกพบตัว
นางก็โคจรพลังธาตุไม้ เร่งให้เถาวัลย์รอบกวางหลายตัวเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว แล้วพุ่งไปรัดพวกมัน พร้อมกับปล่อยการโจมตีด้วยพลังจิต
เมื่อเห็นว่ากวางถูกจับไว้จนดิ้นไม่หลุด นางก็รีบใช้พลังพิเศษมิติเก็บกวางทั้งห้าหกตัวเข้าไป
เถียนเถียนลงมือรวดเร็ว ทุกอย่างเกิดขึ้นในคราวเดียว
หากชักช้ากว่านี้ กวางจำนวนมากขนาดนี้คงควบคุมได้ยาก จุดสำคัญคือการลงมือโดยไม่ให้พวกมันตั้งตัว
ในที่สุดกวางก็ถูกเก็บเข้ามิติ เถียนเถียนนั่งลงกับพื้น หอบหายใจอย่างหนัก
แค่กวางไม่กี่ตัวก็ใช้พลังพิเศษของนางจนหมด ดูท่าการเพิ่มพลังจะรอช้าไม่ได้แล้ว
สัตว์ที่นี่แข็งแกร่งกว่าสัตว์ก่อนวันสิ้นโลกหรือแม้แต่ในช่วงวันสิ้นโลกมากมายนัก
เมื่อครู่ก็อาศัยการลอบโจมตีและความไม่ทันตั้งตัว จึงจับพวกมันได้ ถึงอย่างนั้นพลังพิเศษก็ยังหมดเกลี้ยง
เมื่อพลังพิเศษหมด เถียนเถียนก็กลัวว่าจะเกิดอันตรายหากอยู่ในป่าต่อ จึงวูบเข้าไปในมิติ
พอเข้ามิติ นางยังไม่มีเวลามองกวางเหล่านั้นด้วยซ้ำ ก็ใช้จิตนำผลึกจำนวนมากมาเริ่มดูดซับ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา พลังพิเศษก็ฟื้นคืน
คราวนี้นางจึงค่อยมีเวลาสนใจกวางที่จับเข้ามา
พอมองดูก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ไม่นึกเลยว่ากวางพวกนี้จะอยู่ในมิติได้อย่างสบายใจ ถึงกับตั้งรกรากอยู่เชิงเขากันแล้ว”
แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เลี้ยงพวกมันไว้ให้ขยายพันธุ์ก่อน พออยากกินเนื้อกวางเมื่อไรก็ค่อยจับมาฆ่ากิน
“ดูท่าต่อไปจะมีเนื้อกวางกินไม่ขาดแล้ว”
หลังจากจับกวางครั้งนี้ เถียนเถียนก็เข้าใจแล้วว่า หากเจอสัตว์ร้ายข้างนอก นางไม่มีทางสู้ได้เลย
นางจึงเชื่อฟัง อยู่ในมิติต่อไปและดูดซับแก่นผลึก
หิวเมื่อไรก็ต้มเนื้องูกินต่อ
สองวันต่อมา พลังพิเศษทุกธาตุเลื่อนขึ้นถึงระดับสี่
เถียนเถียนรู้สึกว่าตนมีหลักประกันเพิ่มขึ้นอีกอย่าง จึงตั้งใจเดินทางต่อข้างนอก
นางออกจากมิติ
จุดที่ออกมายังคงเป็นริมลำธารสายเล็กเมื่อสองวันก่อน
สภาพแวดล้อมที่นี่ดีทีเดียว รอบ ๆ มีมูลสัตว์ให้เห็น ดูท่าจะมีสัตว์มาดื่มน้ำที่นี่อยู่บ่อยครั้ง
ขณะนี้มีกระต่ายป่าหลายตัวกำลังดื่มน้ำอยู่ริมลำธาร
เถียนเถียนไม่พูดพร่ำทำเพลง เร่งให้หญ้าข้างกระต่ายเติบโตขึ้น มัดกระต่ายหลายตัวที่กำลังดื่มน้ำไว้ แล้วเก็บเข้าไปในมิติ
นางใช้จิตนำกระต่ายเหล่านั้นไปปล่อยไว้บนภูเขาในมิติ
ฮ่า! ต่อไปก็จะได้กินเนื้อกระต่ายพลังงานแบบนี้เมื่อไรก็ได้ ยิ่งจับสัตว์มาเลี้ยงให้มาก ๆ แล้วปล่อยให้มีลูกเยอะ ๆ ต่อไปอยากกินเมื่อไรก็ได้กิน
สายตาของนางหันไปยังลำธาร ไม่รู้ว่าจะมีปลาอยู่หรือไม่
เมื่อคิดเช่นนั้น เถียนเถียนก็เดินไปริมลำธาร
น้ำในลำธารใสสะอาดยิ่ง มีปลาว่ายไปมาอย่างสบายอารมณ์อยู่ในน้ำ
มองให้ละเอียดก็เห็นกุ้งกับปูอยู่ไม่น้อย
บนก้อนหินในลำธารยังมีหอยขมอยู่มากมาย
ตัวใหญ่กว่าพวกที่นางรู้จักอย่างเห็นได้ชัด
บางทีเพราะขาดศัตรูตามธรรมชาติ สัตว์ในลำธารสายนี้จึงเพิ่มจำนวนจนแทบล้น
เถียนเถียนเห็นภาพนี้แล้วตาเป็นประกาย
“ฮ่า ๆ… เยอะขนาดนี้เลย ในแม่น้ำในมิติของฉันยังมีปลาและกุ้งอยู่หรือเปล่านะ เก็บเข้าไปเลี้ยงไว้ดีกว่า!
ไม่ต้องหาอุปกรณ์มาตักด้วย เก็บเข้าไปพร้อมน้ำในลำธารเลย!”
สิ้นเสียง นางก็โคจรพลังพิเศษมิติ เก็บน้ำในลำธารพร้อมปลา กุ้ง ปู และหอยเข้าไปในมิติอย่างไม่เลือกหน้า
จากนั้นก็ย้ายพวกมันไปไว้ในแม่น้ำของมิติ
เก็บอยู่ครึ่งชั่วโมงจึงหยุดมือ
ลำธารสายนี้ยาวมาก ไม่มีทางเก็บจนหมดได้
นางเองก็ไม่ได้คิดจะเก็บน้ำในลำธารจนหมด ไม่อย่างนั้นสัตว์แถวนี้คงไม่มีน้ำดื่มแล้ว!
เมื่อมองเข้าไปในแม่น้ำในมิติ เห็นว่าผู้อยู่อาศัยหน้าใหม่ปรับตัวได้ไม่เลว
เถียนเถียนยังสังเกตเห็นพืชที่ไม่รู้จักหลายต้นริมลำธาร รูปร่างแปลกประหลาดและมีเอกลักษณ์อย่างยิ่ง
อย่างเช่นพืชต้นหนึ่งที่ไม่ออกดอกและไม่ออกผล กลับมีจันทร์เสี้ยวงอกออกมา ทั้งยังเปล่งแสงเป็นระยะ ดูแปลกตาไม่น้อย
อีกต้นหนึ่งกลับมีลูกไฟงอกออกมา
ยังมีอีกต้นที่มีเพียงลำต้นเดียว ไม่มีใบ และที่ปลายลำต้นมีผลสีแดงเพลิงลูกใหญ่ติดอยู่
……
ช่างเปิดหูเปิดตาจริง ๆ