อากาศยามฤดูใบไม้ร่วงปลอดโปร่ง ท้องฟ้าสดใสไร้เมฆา
ภูเขาฝูหลง แนวเขาต้วนหลงจี่
หลินฟู่ หัวหน้าทีมเก็บยาแห่งโรงยาซื่อหลิน กำลังย่อตัวลงกับพื้น อย่างระมัดระวังในการเด็ดสมุนไพรชนิดหนึ่งซึ่งไร้นาม
"พรืดตุ้บ!"
เบื้องหลังห่างออกไปสองสามวา ผู้บังคับกองธงน้อยแห่งกองบัญชาการปราบปราม ซึ่งมีหน้าที่คุ้มครองความปลอดภัย กลับล้มลงกับพื้นอย่างไร้สัญญาณเตือน
"ผู้บังคับกองธงน้อยซุน…"
นักรบยุทธธงที่เหลืออยู่รีบชักกระบี่ออกมา แต่ยังไม่ทันได้เคลื่อนไหวใดๆ ลมกรรโชกสายหนึ่งก็พัดผ่าน พวกเขาทั้งสิบคนต่างล้มลงพร้อมกัน สลบไสลไม่รู้เรื่องราว
"ตามที่ตกลงกันไว้ มิใช่ที่เขาหลงเป้ยหรอกหรือ เหตุใดจึงเปลี่ยนมาเป็นที่นี่"
จากส่วนลึกของป่าทึบ ชายผู้หนึ่งสวมหน้ากากรูปสัตว์ร้ายค่อยๆ ย่างเท้าออกมา
"ครั้งนี้จ้าวเชอเป็นผู้นำทัพ เขาเปลี่ยนสถานที่ชั่วคราว!" หลินฟู่ยังคงย่อตัวอยู่กับพื้น หันหลังให้ชายสวมหน้ากาก พลางตอบกลับประโยคหนึ่ง
"นี่คือก้าวที่สำคัญที่สุด หากเกิดความผิดพลาดขึ้นมา…"
"ข้ารู้!" หลินฟู่เด็ดสมุนไพรเสร็จ ใส่ลงในกระบุงยา หมุนตัวมองไปยังชายสวมหน้ากาก พร้อมกับยื่นแผนที่หนังวัวให้
"เบื้องบนคือตำแหน่งที่หกคนนั้นทำสัญลักษณ์เอาไว้ หากหาไม่พบ ก็จงใช้แมลงตามกลิ่น ข้าลงมือไว้กับตัวพวกเขาทุกคนแล้ว!"
"ระหว่างทางมาที่นี่ ข้าได้ยินว่าในทีมเก็บยามีคนตายไปคนหนึ่ง?"
"อา-ซื่อตาเดียวตายแล้ว! อย่างไรก็ดี ยังมีคนใหม่มา สามารถใช้เขาแทนได้!" หลินฟู่ตอบ
"คนใหม่? สัตว์สังเวยทั้งหกนั่นล้วนผ่านการแช่กายาด้วยน้ำยามาแล้วสามปี ส่วนคนใหม่เพิ่งแช่ได้นานเท่าใดกัน"
"วางใจเถิด ข้าได้ตรวจสอบแล้ว เขาผู้นั้น…บรรลุถึงระดับขั้นฝึกกระดูกแล้ว และยังใช้ตัวยาแช่กายที่ดีกว่าของเราเสียอีก!"
"เมื่อเจ้าได้ตรวจสอบแล้ว ทางข้าก็จะเริ่มเคลื่อนไหวเดี๋ยวนี้!"