กองบัญชาการปราบปราม โถงพยัคฆ์ขาว ลานด้านหลัง
จ้าวไป๋หู่สวมชุดคลุมสีขาวเรียบง่าย นั่งอยู่หน้าโต๊ะหินแปดเหลี่ยม ถือม้วนไม้ไผ่ในมือ ดูราวกับเซียนผู้สูงส่ง
"ศิษย์เฉินอาหลิว คารวะท่านอาจารย์!"
เฉินหวยอันเดินเข้ามาในลานหลัง คำนับอย่างนอบน้อมยิ่ง
จ้าวไป๋หู่กวาดตามอง "อืม ดูท่าโอสถและหยกนั้นจะได้ผลดี เพียงเดือนเศษ เจ้าก็กำลังจะบรรลุขั้นเลือดกลั่นสำเร็จใหญ่แล้ว!"
"ศิษย์มีพรสวรรค์ต่ำต้อย ล้วนเป็นเพราะคำสอนและรางวัลจากท่านอาจารย์ จึงพัฒนาได้รวดเร็วเช่นนี้!"
สำหรับเรื่องปากหวานเช่นนี้ เฉินหวยอันช่ำชองแล้ว
ก่อนหน้านี้ จ้าวไป๋หู่ให้หยกชิ้นหนึ่งมา เป็นสิ่งที่ได้มาจากเขตเจียงหลิง มีนามว่าหยกวิญญาณรวบรวมปราณ เป็นของวิเศษระดับต่ำ
ภายในบรรจุปราณคลุมกายบริสุทธิ์ เกิดจากธรรมชาติในส่วนลึกของชีพจรปราณวิญญาณเมื่อหลายร้อยปีก่อน โดยไม่ต้องแกะสลัก
สวมใส่ติดตัวได้ หรือจะเก็บเข้าตันเถียนทะเลลมปราณเพื่อบำรุงก็ได้
ใช้ในการฝึกฝนปราณคลุมกายยามปกติ เพิ่มพูนความเข้มข้นของปราณคลุมกาย และใช้เติมเต็มปราณคลุมกายที่สูญเสียไประหว่างต่อสู้ได้ด้วย
แม้หลายปีผ่านไป ปราณคลุมกายภายในจะเหลือน้อย แต่ในยามคับขันก็ช่วยชีวิตได้
นอกจากนี้ยังเทียบเท่ากับสมบัติเก็บของวิเศษ เพียงแต่ไม่เก็บของทั่วไป แต่เก็บปราณคลุมกาย!
เพียงแต่ว่า ปราณคลุมกายที่เฉินหวยอันฝึกได้ แม้แต่ตัวเองยังไม่พอใช้ ย่อมไม่มีเหลือเก็บไว้ในนี้
"เจ้าฝึกจิตและวิชาควบคุมกระบี่ถึงขั้นใดแล้ว?"
"เรียนท่านอาจารย์ ตอนนี้บรรลุขั้นสำเร็จน้อยแล้ว!"
ดวงจิตเฉินหวยอันพลันเคลื่อนไหว เนรมิตจิตเป็นเส้นไหม แยกกระบี่ก่อค่ายกล กระบี่บินขนนกทองเล่มนั้นปรากฏกลางอากาศ สะบัดเล็กน้อยกลายเป็นสามเล่ม เรียงตัวรวมกันเป็นค่ายกลกระบี่สามวิถี
เขาไม่สามารถเข้าถ้ำดูกระบี่เพื่อฝึกจิตได้ ทำให้ความเร็วในการฝึกจิตของเขาช้ากว่าฝึกกายมากนัก ทว่ากระบี่ที่เขาใช้ดูนั้นคือกระบี่หักที่ "ท่านเซียนชรา" มอบให้ ฝึกฝนพลังจิตวิญญาณได้ดีกว่าสิ่งวิเศษทั่วไปมากนัก ดังนั้นความเร็วในการฝึกจิตจึงเร็วกว่าคนปกติมาก
ในตอนนี้ ยังไม่ได้ปรุงพิเศษกระบี่ขนนกทองเป็นอาวุธคู่ชีวิต จึงสิ้นเปลืองพลังจิตวิญญาณมากกว่า และยังค่อนข้างติดขัด