อำเภอเฟิงหลิง หมู่บ้านตระกูลเฉิน นอกหมู่บ้าน
ชายสามคนสวมชุดดำล้วน สวมหน้ากากปิดบังใบหน้า
“กองบัญชาการปราบปรามนั่นน่ารังเกียจนัก!”
คนในชุดดำที่เดินรั้งท้ายเอ่ยขึ้นเสียงเบา ท่าทางหวาดหวั่น
“เวลาไม่คอยใครแล้ว กำลังเสริมจากเขตเจียงหลิงต้องมาถึงภายในสองวันแน่นอน พวกเราจำต้องลองเสี่ยงดูสักตั้ง! หากในหมู่บ้านมีคนของกองบัญชาการปราบปรามอยู่ และพวกเขายิงสัญญาณ พวกเราจะถอนตัวทันที!”
พี่อู่ซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่มนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะออกคำสั่ง
ช่วงนี้ ในหมู่บ้านส่วนใหญ่ล้วนมีนักรบยุทธธงของกองบัญชาการปราบปรามซ่อนตัวอยู่ หากมีคนจากลัทธินอกรีตหลัวเทียนปรากฏตัว พวกเขาจะไม่เคยลงมือเอง จะยิงธนูลอดเมฆาโดยตรง
จากนั้นก็จะมีผู้แข็งแกร่งขั้นเข้าญาณ หรือแม้กระทั่งขั้นทะเลจิตวิญญาณมาถึง แล้วจัดการสังหารคนของลัทธินอกรีตหลัวเทียนเหล่านี้อย่างง่ายดายราวกับใช้มีดหั่นผัก ทำให้พวกเขาบาดเจ็บล้มตายหนักหน่วง
หญ้ากินวิญญาณที่ลัทธินอกรีตหลัวเทียนนำมา ยังไม่เติบโตเต็มที่ หากต้องเลี้ยงพิธีบูชายัญอีก ย่อมต้องใช้เวลานานมาก แถมหลินฟู่ก็ตายไปแล้ว พวกเขายังขาดคนใช้งานอีกด้วย
คงได้แต่ใช้วิธีที่เรียบง่ายและโหดเหี้ยมที่สุด นั่นคือการฆ่าคนโดยตรง ใช้เลือดเนื้อจำนวนมหาศาลหล่อเลี้ยงหญ้ากินวิญญาณ
ในตอนแรกยังราบรื่นอยู่บ้าง แต่หลังจากกองบัญชาการปราบปรามออกเคลื่อนไหว พวกเขาก็ต้องก้าวไปอย่างยากลำบาก ทำได้แค่พึ่งโชค มองหาหมู่บ้านที่ไม่มีกองบัญชาการปราบปรามอยู่ อย่างไรเสีย หมู่บ้านรอบนอกอำเภอเฟิงหลิงก็มีมากมายเกินไป
“พี่อู่ ที่นี่ใกล้กับตัวอำเภอเฟิงหลิงเกินไปหรือไม่?”
“เจ้ารู้อะไร! นี่เรียกว่าโคมใต้เงามืด! ยิ่งเป็นที่ที่อันตราย ก็ยิ่งอันตรายกว่า ไม่ใช่สิ ยิ่งปลอดภัยกว่า! เจ้าสอง เจ้าไปสำรวจทางก่อน!”
“ขอรับ!” อ๋าลี่มีกำลังต่ำที่สุดในสามคน เพิ่งเข้าสู่ขั้นฝึกลมปราณได้ไม่นาน ยังไม่ทันได้เลี้ยงแมลงพิษด้วยซ้ำ
หากมีคนของกองบัญชาการปราบปรามซ่อนอยู่ในหมู่บ้านจริง ๆ เขาย่อมไม่มีทางหนีรอดแน่นอน