แนวเขาต้วนหลงจี่ หุบผาจั้งหลง
เฉินหวยอันสอบถามเรื่องราวที่เกิดขึ้นหลายวันมานี้จากหลี่เหวยอี้ ครุ่นคิดครู่หนึ่งก็ตัดสินใจได้
“เราอยู่บนภูเขานี้ ข่าวสารย่อมไม่สะดวก แต่หากไม่มีคำสั่งจากท่านเหลย ก็ไม่อาจกลับอำเภอเฟิงหลิงโดยพลการ!”
“ให้ส่งกองธงหนึ่งไปประจำริมฝั่งแม่น้ำ คอยเฝ้าเรือรบยักษ์ หากไร้เรือ ความเร็วในการกลับอำเภอเฟิงหลิงของพวกเราจะช้าลงมาก!”
“แล้วส่งคนอีกหน่วยกลับไปสืบข่าวที่อำเภอเฟิงหลิง มีข่าวคราวใดก็ให้รีบแจ้งพวกเราทันที!”
“ที่เหลือ แบ่งครึ่งหนึ่งไปเก็บกวาดสนามรบก่อนหน้านี้ อีกครึ่งอยู่ที่นี่ รอฟังข่าว!”
“ทุกท่านเห็นเป็นเช่นไร?”
เฉินหวยอันจัดการอย่างรวดเร็ว พร้อมถามความเห็นจากผู้บังคับกองธงใหญ่คนอื่น
“วิธีการของท่านผู้บังคับกองธงใหญ่เฉินนี้ใช้ได้!” หลี่เหวยอี้เห็นด้วยโดยไม่ลังเล
“นี่เป็นวิธีรอบคอบที่สุดแล้ว ข้าเองก็เห็นด้วย!” ซุนอี้ฉายก็พยักหน้า
ด้วยแรงสนับสนุนเต็มที่ของหลี่เหวยอี้และซุนอี้ฉาย คนอื่นก็ไม่มีข้อโต้แย้งใด
คัดเลือกคนจากกองธงมังกรเขียวหนึ่งร้อยนายไปประจำริมฝั่งแม่น้ำ ซุนอี้ฉายนำสิบคนกลับอำเภอเฟิงหลิง
เฉินหวยอันนำกองธงของตนไปเก็บกวาด “สนามรบ” ก่อนหน้านี้ เก็บอาวุธได้ไม่น้อย แม้เสียหายมาก แต่หลอมใหม่ก็ใช้ได้
แท้จริงแล้ว เฉินหวยอันอยากไปเขาหลงโส่วซานอีกครั้งยิ่งนัก ที่นั่นมีปราณวิญญาณหนาแน่นมาก แถมมนุษย์ยังใช้ฝึกฝนได้ ต่อให้ไม่ฝึกที่นั่น ไปเก็บสมุนไพรวิญญาณก็ยังดี
แต่พอคิดอีกครั้ง ก็รู้สึกว่าเขาหลงโส่วซานอันตรายเกินไป
แม้ไก่ฟ้าหลากสีจะบอกว่าอวิ๋นเผิงทลายนภาคมจากไปแล้ว แต่เฉินหวยอันก็ไม่กล้าเชื่อสนิทใจ ต่อให้อวิ๋นเผิงทลายนภาคมไปแล้ว ก็ยังมีอสูรใหญ่อย่างหมาป่าวายุ ผ่านช่วงเวลาฝึกฝนมานี้ บาดเจ็บก่อนหน้าย่อมหายดี กระทั่งพลังฝีมือยังอาจสูงขึ้นอีกขั้น
นอกจากนี้ อวิ๋นเผิงทลายนภาคมไปแล้ว จะไม่กลับมาอีกหรือ?
อีกทั้งชนเผ่าฉื่อหรงที่ลึกลับ ก็ไม่รู้ว่าจะโผล่มากลางทางหรือไม่
มองอย่างไร หากไปเขาหลงโส่วซานอีกครั้งก็ต้องแบกรับความเสี่ยงมหาศาล ส่วนผลตอบแทนที่ได้กลับไม่สูงนัก
ต่อให้อยู่บนเขาหลงโส่วซาน ความเร็วในการฝึกฝนก็ยังไม่เท่าตอนใช้วิชาคู่ร่วมกับจ้าวหลิงเสวี่ย