"อืม? เหตุใดรู้สึกว่าด้านนอกเงียบเสียงลง?"
ภายในถ้ำม่านวารี หลี่เหวยอี้กลั้นหายใจจดจ่อตลอดเวลา จับตาดูความเคลื่อนไหวภายนอก แม้ไร้พลังจิตวิญญาณ ฟังเสียงใดมิได้ถนัด ทว่ามหันตภูมิบีบอัดอันเกรียงไกรนั้นเลือนหายไปแล้ว
"พวกเราออกไปดูหรือไม่?"
หลี่หมิงเซวียนจูงมือเด็กทารกหญิงพลางมองไปทางหลี่เหวยอี้
"สู้รอข่าวจากพี่เฉินก่อนเถิด!"
"ข้าคาดว่า เขาคงหนีไปไร้เงาแต่เนิ่นแล้ว!"
"น้องเซวียน อย่าได้คาดเดาพี่เฉินเช่นนั้น เขาเป็นคนดี!" หลี่เหวยอี้เอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง
หลี่หมิงเซวียนมิได้โต้แย้ง แต่ในใจกลับต่อต้านเฉินหวยอันอย่างรุนแรงเสมอมา
บิดาของนางเป็นบุตรอนุภรรยาของตระกูลหลี่ มีพรสวรรค์ไม่เลว เคยเข้ากองบัญชาการปราบปราม และได้เป็นถึงผู้บังคับกองธงน้อยแห่งกองธงกิเลน
ท่านเจ้าตระกูลหลี่เคยกล่าวหลายคราว่า เพื่ออนาคตของตระกูลหลี่ ไม่แบ่งแยกบุตรหลักภรรยาเอกหรืออนุ เลือกผู้มีความสามารถมาใช้สอย
หลังจากบิดาของหลี่หมิงเซวียนออกจากกองบัญชาการปราบปราม เดิมทีจะมารับช่วงกิจการบ่อนพนันและตลาดฟืนฝั่งตะวันตกของเมือง ทว่าหลี่เฉิงล่างได้ลงมือลับหลัง เกือบเอาชีวิตบิดาของหลี่หมิงเซวียนไป ภายหลังรักษาชีวิตไว้ได้แต่ผู้คนถึงแก่สภาพไร้ประโยชน์
ในที่สุด บ่อนพนันและตลาดฟืนฝั่งตะวันตกของเมืองตระกูลหลี่ก็ตกไปอยู่ในมือของหลี่เฉิงล่าง
หลี่หมิงเซวียนรู้แก่ใจดี ทว่ากระทำอันใดมิได้ ได้แต่บำเพ็ญตบะอย่างบ้าคลั่ง หวังให้ตนแข็งแกร่งขึ้น มีพลังปกป้องบิดามารดา
และก่อนหน้านี้ไม่นาน นางล่วงรู้ว่า เฉินหวยอันกับหลี่เฉิงล่างเคยพบหน้ากันครั้งหนึ่ง ยิ่งกว่านั้นหลี่เฉิงล่างยังมอบสิ่งของให้เฉินหวยอันไม่น้อย ทั้งสองแสดงออกว่าสนิทสนมกันมาก นับแต่นั้นเป็นต้นมาความรู้สึกของนางต่อเฉินหวยอันก็ฝังรากลึก