แม่เจียงรู้จักนิสัยลูกสาวทั้งหลายของตัวเองดี และยังยินดีที่เห็นลูกสาวคนโตอบรมลูกสาวคนรองบ้าง นิสัยอ่อนแอเกินไปเมื่ออยู่บ้านสามีไม่ใช่เรื่องดีเลย
สามีพี่รองเจียงถูกอบรมอยู่ตั้งนาน สุดท้ายก็ได้แต่ตอบเสียงอ่อยว่า “ผมเข้าใจแล้วครับพี่ใหญ่ กลับไปผมจะปรึกษากับคนในครอบครัว”
พี่ใหญ่เจียงมองสามีภรรยาคู่นี้แล้วก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี
น้องสาวคนรองนิสัยอ่อนแออยู่แล้ว ส่วนสามีของน้องก็ยังขี้ขลาดอีก แล้วต่อไปชีวิตคู่ของทั้งสองคนจะเป็นยังไงนะ
ถ้าแยกครอบครัวกัน พี่น้องคนอื่นจะเห็นว่าพวกเขารังแกง่าย แล้วแบ่งส่วนที่น้อยที่สุดให้หรือเปล่า
เธอคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ต่อไปถ้าบ้านเธอคุยเรื่องแยกครอบครัวกัน เรียกฉันด้วยนะ ฉันจะไปด้วย”
เธอต้องไปช่วยดูแลน้องสาวให้ดีหน่อย
“ได้ครับพี่ใหญ่ ผมจะเรียกพี่แน่นอน” สามีพี่รองเจียงตอบ
ตั้งแต่โบราณมา การแยกครอบครัวไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะเกี่ยวพันกับผลประโยชน์ จึงมักตามมาด้วยการโต้เถียง
ยิ่งไปกว่านั้น...
พี่ใหญ่เจียงเหลือบมองสามีของน้องสาวคนรองอีกครั้ง การที่ครอบครัวของน้องสาวจะแยกออกมาอยู่เองก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
ผู้ใหญ่ไม่ยอมให้แยก พี่น้องคนอื่นก็ไม่อยากแยก ถ้ามีแค่เธออยากแยกอยู่คนเดียว ก็ดูเหมือนเป็นคนเรื่องมาก
แต่วันนี้เป็นวันเกิดของแม่เจียง พี่ใหญ่เจียงจึงไม่พูดอะไรต่อ กลับชวนทุกคนกินกันให้มาก ๆ
ไม่นาน บรรยากาศบนโต๊ะอาหารก็กลับมาครึกครื้นอีกครั้ง
ลูกของพี่สามเจียงอายุน้อยที่สุด เพิ่งขวบกว่า ๆ ยังไม่ถึงสองขวบ ดวงตากลมโตดำขลับเป็นประกาย พอยิ้มก็น่ารักเป็นพิเศษ
