วันรุ่งขึ้น ป้าสวีใหญ่กับสามีของเธอก็นำสินค้าที่เตรียมไว้ออกมาทั้งหมด
“พวกเธอลองดูก่อน ของพวกนี้สามีป้าหิ้วกลับมาช่วงนี้ เพราะแต่ละครั้งเอากลับมาได้ไม่มาก เลยมีแค่นี้ แต่เขาคุยกับญาติไว้แล้ว ของทางนั้นก็เก็บไว้ให้พวกเธอเหมือนกัน เรื่องราคาสบายใจได้ มีสวีชิงอยู่ตรงนี้ ป้าไม่หลอกพวกเธอหรอก ของดีทั้งนั้น”
สวีชิงพูดว่า “ได้ยินมาว่าช่วงนี้รัสเซียค่อนข้างวุ่นวาย ให้ลุงระวังตัวหน่อยนะ ถ้าไม่ไหวก็อย่าไปเลย”
“ไม่ต้องห่วง ปีนี้เปิดตลาดค้าขายกันแล้ว เขาก็ไม่ไปที่อื่นหรอก ซื้อขายในตลาดเสร็จก็กลับมา อีกอย่าง ปกติก็ไม่มีใครกล้ามาหาเรื่องเขาหรอก ไม่เป็นไร”
สวีชิงเหลือบมองสามีของป้าใหญ่ที่สูงเกือบเมตรเก้าสิบ รูปร่างเหมือนหมี แถมไว้หนวดเคราเต็มหน้า คิดว่าคนทั่วไปคงไม่กล้าไปหาเรื่องเขาจริง ๆ
แต่ละคนเลือกสินค้าตามกำลังที่ตัวเองรับไหว ในบรรดาพวกเขา เจียงฉงอันเอาของไปมากที่สุด
อย่างแรกที่เขาดูคือนาฬิกากลไก ล้วนเป็นยี่ห้อมีชื่อ มีทั้งแบบผู้ชายและผู้หญิง ต่อให้ปิดเทอมฤดูร้อนขายไม่หมด พอเปิดเทอมก็ยังเอาไปขายต่อที่โรงเรียนได้
อีกทั้งของชิ้นเล็ก ขนย้ายสะดวก
เขายังเอาเสื้อโค้ตผ้าขนสัตว์เนื้อหนาไปด้วยจำนวนหนึ่ง เสื้อโค้ตขนสัตว์จากรัสเซียคุณภาพดี เนื้อผ้าหนักแน่น ทอแน่นและกันลม ทำจากขนแกะ ได้ยินว่าต่อให้อุณหภูมิติดลบยี่สิบสามสิบองศาก็ยังทนไหว หน้าหนาวเวลาขี่จักรยานใส่สักตัวก็อุ่นแล้ว
ยังมีเสื้อโค้ตขนสัตว์แบบธรรมดา ซึ่งรูปทรงก็ดูดีทีเดียว