จี้หยางเล่าสิ่งที่ตัวเองสังเกตเห็นให้เจียงเหย่ฟัง
สีหน้าของเจียงเหย่ตอนนั้นเป็นแบบนี้:
(・ω・?) พูดอะไรน่ะ
เขารีบโต้กลับทันที “เหล่าหวังชอบตงหยาเหรอ? เป็นไปไม่ได้หรอก เหล่าหวังก็อายุไม่น้อยแล้วนะ อย่าเห็นว่าเขาเรียกคุณว่าพี่สะใภ้เลย จริง ๆ แล้วเขาแก่กว่าผมหนึ่งปี วันนี้เขาอายุยี่สิบสี่แล้ว ส่วนตงหยาก็เพิ่งบรรลุนิติภาวะ เป็นสาวน้อยวัยสิบแปดที่สดใสมีชีวิตชีวา เหล่าหวังก็เป็นหนุ่มใหญ่เต็มตัวแล้ว ไม่เหมาะกันหรอก ไม่ได้ ๆ คู่นี้เป็นไปไม่ได้แน่”
เขาไม่ค่อยเชื่อว่าเหล่าหวังจะชอบเจียงเสี่ยวเม่ย ที่สำคัญเพราะเหล่าหวังเป็นพี่น้องกับเขามาตั้งแต่เด็ก เรียกได้ว่าเห็นเจียงเสี่ยวเมยเติบโตมา เจียงเสี่ยวเม่ยตอนเด็ก ๆ ที่มีน้ำมูกย้อย เหล่าหวังน่าจะยังจำได้ แล้วจะชอบเธอได้อย่างไร
“ภรรยา คุณคิดมากไปหรือเปล่า เหล่าหวังดูแลตงหยาเหมือนน้องสาวมาตลอด เขาแค่เห็นผู้ชายคนนั้นไม่น่าไว้ใจ แถมยังเข้ามาคุยกับตงหยา สีหน้าเขาถึงได้บูดบึ้งแบบนั้น”
“ถ้าฉันเห็นผู้ชายไม่น่าไว้ใจคิดไม่ซื่อกับตงหยา ฉันก็คงทำหน้าแย่เหมือนกัน เป็นเรื่องปกติของพี่น้องน่ะ”
อย่างไรเสียเจียงเหย่ก็ไม่เชื่อ เขาคิดว่าความรู้สึกที่เหล่าหวังมีต่อเจียงเสี่ยวเม่ยไม่ต่างจากความรู้สึกของเขาเองที่มีต่อเธอ
ทั้งยังยกเหตุผลต่าง ๆ นานามาอธิบายว่าจี้หยางอาจมองผิดไป
ความรู้สึกของพวกเขาบริสุทธิ์มากต่างหาก