ยังไม่ทันแยกครอบครัว คนบ้านใหญ่กับคนบ้านห้าก็ทะเลาะกันเสียแล้ว
จี้หยางยืนฟังอยู่ข้าง ๆ ครู่หนึ่ง ก่อนจะสรุปเรื่องราวในใจ
ลูกชายคนโตของบ้านใหญ่ อีกสองปีก็ถึงวัยแต่งงานแล้ว จึงจำเป็นต้องมีบ้านไว้ใช้แต่งงาน
ส่วนบ้านห้าก็กำลังจะมีสมาชิกใหม่ รู้สึกว่าคนสามคนอยู่ในห้องเล็ก ๆ ห้องเดียวอึดอัดเกินไป จึงต้องการบ้านเหมือนกัน
ส่วนผู้เฒ่าทั้งสองในบ้านนั้น คงชินกับการเป็นใหญ่ตัดสินใจทุกอย่าง เลยไม่ค่อยอยากแยกบ้านนัก แต่ก็ขัดสะใภ้คนเล็กไม่ได้ ถูกก่อกวนทุกวันจนรำคาญ ทั้งยังไม่อยากไล่สะใภ้คนเล็กกลับบ้านเดิม ที่สำคัญ บ้านเดิมของเธอมีฐานะดีอยู่แล้ว อีกทั้งลูกชายคนเล็กก็เป็นแก้วตาดวงใจของผู้เฒ่าทั้งสอง
เป็นเช่นนี้อยู่พักใหญ่ ในที่สุดผู้เฒ่าก็ตัดสินใจแยกบ้าน
แต่จะแบ่งกันอย่างไรนั้นมีรายละเอียดมากมาย
บางพื้นที่ยังมีคำกล่าวว่า ‘พี่อยู่ตะวันออก น้องอยู่ตะวันตก คนที่สามออกไปหาทางเอง’
หมายความว่าอย่างไรหรือ
ก็หมายถึงเมื่อพี่น้องในบ้านมีหลายคน ลูกชายคนโตอยู่ห้องฝั่งตะวันออก คนรองแบ่งห้องฝั่งตะวันตก ส่วนคนที่สามเป็นต้นไปก็หาทางเอาเอง
บางบ้านก็เหมือนสามีภรรยาสูงวัยคู่นี้ เห็นได้ชัดว่าให้ความสำคัญกับลูกชายคนโตและลำเอียงเข้าข้างลูกชายคนเล็ก พอถึงเวลาแบ่งบ้านย่อมเอนเอียงไปทางทั้งสองอยู่บ้าง
บางทีอาจเป็นเพราะคิดไว้แล้วว่าในภายหน้าจะอยู่กับลูกชายคนโตและคนเล็กด้วย
เจียงเหย่ไม่ขยับ จี้หยางจึงไม่พูดอะไร ทั้งคู่กับพี่ใหญ่เจียงนั่งมองคนบ้านใหญ่กับบ้านห้าทะเลาะกัน
คนสองบ้านนี้ทะเลาะกันเก่งจริง ๆ เถียงกันตั้งยี่สิบกว่านาที ถ้าคุณปู่ใหญ่ไม่โมโหแล้วตวาดสั่งสอนสักสองคำ ก็คงยังเถียงกันต่อ