หลังออกจากบ้านพี่ใหญ่เจียง เจียงเหย่ก็ปั่นจักรยานไปตลาดสด
เมืองหลวงมีตลาดสดใหญ่สี่แห่ง ล้วนเป็นของรัฐ
ตลาดที่เจียงเหย่ไปนั้นอยู่ใกล้บ้านที่สุด
พอเข้าไป เขาก็เดินไปยังแผงขายผลไม้ ต่อแถวซื้อผลไม้มาส่วนหนึ่ง
ช่วงนี้เป็นฤดูกาลแตงโมพอดี ไม่ต้องใช้คูปอง ราคาจินละ 6 เฟิน ส่วนแอปเปิลกับลูกแพร์จิงไป๋อะไรพวกนั้นแพงกว่า แถมยังต้องใช้คูปอง
เจียงเหย่ซื้อแตงโมมาหนึ่งลูก แล้วชั่งลูกแพร์จิงไป๋มาอีกหลายลูก ส่วนแอปเปิลคุณภาพไม่ค่อยดี เขาจึงไม่ได้ซื้อ
จากนั้นเขาก็ไปซื้อกระดูกขาหมูสองท่อนที่แผงขายเนื้อ กระดูกขาหมูไม่ต้องใช้คูปอง ซื้อสองท่อนราคาไม่ถึง 2 เหมา เอาไปต้มน้ำแกงได้ แค่เปลืองฟืน พอนึกถึงฟืน เขาก็คิดว่าน่าจะเอาเตาถ่านอัดแท่งออกมาใช้ ตุ๋นน้ำแกงกำลังดี ต่อไปคงได้ใช้บ่อยแน่
ซื้อของเสร็จ เจียงเหย่ก็กลับบ้าน
เขาเอาแตงโมไปแช่ในบ่อน้ำก่อน
ก่อนออกไปทำงาน เขายกเตาถ่านอัดแท่งออกมา ตั้งกระดูกขาหมูตุ๋นด้วยไฟอ่อนแล้วค่อยออกไป
……
จี้หยางเข้ามาถึงสำนักงานก็ทักทายเพื่อนร่วมงานทุกคน ก่อนจะกลับไปนั่งที่โต๊ะ
เธอหยิบปากกาหมึกซึมกับสมุดบันทึกออกมา แล้วเริ่มคิดว่าจะเขียนบทความอย่างไร
อันดับแรกต้องรู้ว่าการเขียนบทความมีข้อควรระวังอะไรบ้าง
ข้อแรก ต้องเลือกใช้ถ้อยคำให้ดี อย่าเขียนล้ำเส้น
ข้อสอง จุดยืนต้องถูกต้อง เขียนถึงภาพลักษณ์ของคนงานและจิตวิญญาณส่วนรวมให้มาก อย่าใส่อารมณ์ส่วนตัวลงไป
ข้อสาม ต้องเข้าถึงคนทั่วไป ใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย ให้คนงานอ่านรู้เรื่องและรู้สึกร่วมได้