ตั้งแต่สือโถวเข้ามาทำงานที่สถานีตำรวจ เขาก็เคยศึกษาประวัติของกลุ่มคนที่มีความเสี่ยงสูงในพื้นที่รับผิดชอบของตัวเอง ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือหลิวเย่าจง เหตุผลเพราะหลังจากกลับจากการใช้แรงงานดัดสันดานแล้ว ภายนอกเขาดูเหมือนจะกลับตัวกลับใจ แต่ลับหลังกลับติดต่อกับคนในตลาดมืด
เพียงแต่ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ นโยบายเปลี่ยนไปแล้ว ตลาดมืดก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรอีก
ตราบใดที่ไม่มีปัญหาใหญ่ พวกเขาก็ไม่ได้เข้าไปยุ่ง
แต่คนที่ดูแลตลาดมืดมีประวัติไม่โปร่งใส พวกเขาจึงจับตาดูอยู่ตลอด แม้ยังจับไม่ได้คาหนังคาเขา แต่ก็ไม่เคยละสายตา
ก่อนหน้านี้หลิวเย่าจงเคยติดต่อกับคนดูแลตลาดมืดคนนั้นด้วย
แต่เรื่องนั้นเกิดขึ้นเมื่อปีกว่าแล้ว ช่วงปีที่ผ่านมาหลิวเย่าจงเก็บตัวเงียบมาก แทบไม่ได้ติดต่อกับคนดูแลคนนั้นอีก ได้ยินว่าพักนี้เห็นคนทำธุรกิจหาเงินได้ ก็เลยคิดอยากลองทำธุรกิจดูบ้าง
ส่วนจะทำธุรกิจอะไร เขาเองก็ไม่รู้ อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็ไม่ได้ทำผิด พวกเขาย่อมไม่มีทางคอยจับตาดูอยู่ตลอด
สือโถวลุกขึ้น “พวกเราไปดูที่บ้านหลิวเย่าจงกัน”
ทั้งสองไปถึงบ้านหลิวเย่าจง พ่อแม่ของเขาอยู่ที่นั่น แต่กลับไม่เห็นตัวหลิวเย่าจง
ส่วนพ่อแม่ของหลิวเย่าจงนั้น ถามอะไรก็ไม่รู้อะไรสักอย่าง
ไม่ว่าจะถามเรื่องไหน พวกเขาก็เอาแต่บอกว่าไม่รู้
“สหายตำรวจ คุณตามหาเย่าจงทำไมหรือ? เย่าจงของเราเป็นเด็กดี ไม่เคยทำเรื่องไม่ดี อย่างมากก็แค่เบื่อ ๆ แล้วเล่นไพ่บ้าง ไม่ได้เล่นพนันสักหน่อย หลายปีก่อนก็ไม่รู้ว่าไอ้คนใจหมาคนไหนไม่ชอบหน้าเย่าจง ถึงได้ไปร้องเรียนเขา”