ห้องตรวจแผนกสูตินรีเวช โรงพยาบาลอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง
คุณหมอวัยสี่สิบกว่าเห็นเจียงเหย่ คุณพ่อมือใหม่ที่ยังหนุ่มกำลังกอดภรรยาไว้แน่นเพราะตื่นเต้นเกินไป จนคนตรงประตูพากันชะโงกมองเข้ามา
เธออดไอเบา ๆ สองครั้งไม่ได้ ก่อนจะเอ่ยว่า “สหาย ระวังหน่อย นี่ที่สาธารณะนะ”
เจียงเหย่ค่อย ๆ สงบอารมณ์ลง แล้วจึงปล่อยคนในอ้อมแขน ก่อนเลื่อนเก้าอี้มาให้ “หยางหยาง นั่งสิ”
จี้หยางนั่งลงอย่างว่าง่ายทั้งที่ในใจสับสนไปหมด จากนั้นก็ฟังเจียงเหย่พูดคุยกับคุณหมอ
“คุณหมอครับ ภรรยาผมร่างกายไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมครับ”
“ไม่มีปัญหาอะไร จะมีปัญหาอะไรได้ล่ะ ก็แค่ตั้งครรภ์เท่านั้นเอง”
“แล้ว...แบบนี้ มีอะไรที่ต้องระวังเป็นพิเศษไหมครับ”
“ตอนนี้ภรรยาคุณอยู่ในช่วงตั้งครรภ์ระยะแรก ระวังอย่าให้ทำงานหนัก อย่าโดนน้ำเย็นบ่อย ๆ ถ้าที่บ้านพอมีเงิน ก็หาอาหารที่มีประโยชน์ให้กินเยอะหน่อย อย่าปล่อยให้ท้องว่าง เดี๋ยวฉันเขียนรายการให้ พวกคุณไปซื้อของอย่างน้ำตาลทรายแดงมาด้วย”
“แล้วมีอะไรที่ต้องระวังอีกไหมครับ”
“ถ้ารู้สึกไม่สบายตรงไหน รีบมาโรงพยาบาล อย่าปล่อยไว้จนสายเกินไป”
“ไม่มีอย่างอื่นแล้วหรือครับ คุณหมอ”
“อีกอย่างคือสามเดือนแรกห้ามมีเพศสัมพันธ์”
“แล้วคุณหมอ...ภรรยาผมแบบนี้ไปทำงานได้ไหมครับ”
“ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ ออกกำลังกายแต่พอดีเป็นผลดีต่อร่างกาย แค่ระวังอย่าให้เหนื่อยเกินไปก็พอ”
“อ๋อ อย่างนี้นี่เอง แล้วก็คุณหมอครับ ผมอยากถามว่า...”
“...”
ตลอดสิบห้านาทีที่ผ่านมา เจียงเหย่ถามจนคุณหมอหมดแรงจะตอบ “เอาละ ตั้งครรภ์ก็เป็นเรื่องปกติ ทำตามที่ฉันบอกให้ระวังก็พอ กลับไปได้แล้ว ข้างนอกยังมีคนไข้รออยู่”