ภรรยาของกังจื่อดึงมือสือโถวออก “เจ้าหน้าที่ตำรวจ ฉันคิดว่า...ถ้ากังจื่อ กังจื่อเกิดคิดอะไรอย่างว่า ก็คือ...มีความคิดไม่ดีกับผู้หญิง ฉันตะโกนเรียกเขา พอเขาได้ยินก็จะไม่คิดอะไรอย่างว่าอีก แบบนี้ฉันก็ถือว่าห้ามเขาทำผิดได้ใช่ไหม”
นี่มันโง่หรือเปล่าเนี่ย
ปกติเจียงเหย่แทบไม่พูดคำหยาบ แต่วันนี้เขาแทบกลั้นไม่อยู่แล้ว ทำไมถึงมีคนสมองเพี้ยนได้ขนาดนี้นะ
หรือปกติในหัวของเธอมีแต่สามี จนไม่คิดเรื่องอื่นเลย
เขาหันไปมองสือโถว “ถ้าผู้หญิงคนนี้ตะโกนเสียงดังจนไก่ตื่น งูตกใจขึ้นมาจะทำยังไง”
สือโถวไม่ตอบ เขาจึงหันไปถามภรรยาของกังจื่ออีกครั้ง “สหาย คุณยืนยันหรือว่าไม่รู้ตำแหน่งที่แน่ชัดของสามีคุณ”
“ฉันยืนยัน ก่อนหน้านี้ตอนแอบตามสามีมาที่นี่ ระหว่างทางฉันเห็นเพื่อนของเขาสองสามคน สามีไม่อยากให้ฉันไปข้องเกี่ยวกับเพื่อนพวกนั้น ถ้าตอนนั้นฉันโผล่ไป สามีกลับไปคงไม่พอใจ”
“ไม่ใช่ว่าฉันกลัวเขาจะไม่พอใจหรอก ฉันแค่คิดว่าไม่ควรให้เรื่องแค่นี้มากระทบความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยา”
“อีกอย่าง ถ้าทำให้สามีเสียหน้า แล้วเขาจะตบตีฉันหรือหย่ากับฉันขึ้นมาจะทำยังไง”
“บางทีฉันพูดไปพวกคุณก็คงไม่เข้าใจ บ้านฉันมีลูกสามคน ถ้าหย่ากันแล้วลูกจะทำยังไง”
“แน่นอนว่า ถ้าเขามีคนรักอยู่ข้างนอกจริง ฉันก็ไม่ใช่คนที่จะทนได้ เพียงแต่ฉันยังจับไม่ได้คาหนังคาเขา ถ้าครั้งนี้เขามีคนอื่นอยู่ข้างนอกจริง พอกลับบ้าน ฉันจะตัดไอ้นั่นของเขาทิ้งให้ขาดสะบั้นเลย”