เข้าบ้านแล้วก็แขวนกระเป๋าไว้ ผมสั้นก็มีข้อเสียแบบนี้แหละ ผมยาวเร็ว โดยเฉพาะหน้าม้าที่ตอนนี้ยาวเลยคิ้วไปแล้ว สำหรับคนทำงานเป็นพิธีกร การรักษาภาพลักษณ์ให้ดูดีเป็นเรื่องสำคัญมาก
พูดอีกอย่างก็คือ อาจไม่ได้เปลี่ยนทรงผมไปอีกหลายปี เพราะอย่างนั้นพอยาวขึ้นมาหน่อยก็ต้องตัด
จี้หยางหมายตาว่าจะไปตัดตอนวันหยุดสัปดาห์นี้
แต่เธอพกกิ๊บตัวเล็กติดตัวไว้ พอรู้สึกรำคาญก็ใช้กิ๊บหนีบหน้าม้าขึ้น ดูคล่องตัวไปอีกแบบ
ช่วงนี้เพื่อนของอันอันแวะมาบ้านทุกคืน นั่งดูโทรทัศน์ไปกินหมาล่าทั่งไป พอเห็นจี้หยางกลับมา ก็ยิ้มทักทาย
จี้หยางหยิบถั่วลิสงคั่วออกมาให้พวกเขากิน
เจียงเหย่เดินตามหลังเธอมา ขมวดคิ้วถามว่า “เอาอย่างนี้ พรุ่งนี้เย็นฉันไปรับเธอ”
“คุณจะมารับฉันเหรอ?”
“ใช่ แล้วก็ไปคุยกับช่างซ่อมรถให้รู้เรื่องสักหน่อย”
เจียงเหย่ทำท่าราวกับเจ้าพ่อ ขาดแค่แว่นกันแดดกับบุหรี่คาบปากเท่านั้น
จี้หยางหัวเราะแล้วพูดว่า “คุณจะคุยกับเขายังไงล่ะ จะพูดว่า ไอ้แก่เอ๊ย อยู่แถวใต้หรือเหนือก็ไปถามดูให้ดีสิว่าใครใหญ่ กล้ารังแกเมียฉันเหรอ?”
พูดจบเธอก็หัวเราะลั่น
เจียงเหย่ขยี้ผมสั้น ๆ ของเธอ “พูดอะไรของเธอ ฉันก็แค่จะคุยกับเขาดี ๆ เท่านั้นเอง”
“ก็ได้”
เจียงเหย่กลับมาแต่หัววัน เมื่อวานเขาฝากแม่เจียงกับเจียงเสี่ยวเม่ยให้เก็บปลาไว้ให้สักตัว เพราะพวกเธอเปิดร้านอาหาร วัตถุดิบเลยหาง่าย วันนี้ตอนกลับบ้านเขาก็แวะไปรับมา เมื่อครู่จัดการเรียบร้อยแล้ว กำลังคิดว่าจะทำปลาเปรี้ยวหวานดู