"นักเรียนฉวี่ฉางเซี่ยไม่มาโรงเรียนเกือบครึ่งเดือนแล้ว ครูกลัวเธอจะตามบทเรียนไม่ทัน เธอน่ะเป็นตัวท็อปที่มีโอกาสสอบเข้ามหาวิทยาลัยดัง ครูที่ปรึกษาของเธอ..."
คำพูดของเด็กเฝ้าห้องชั้นหนึ่งที่พูดต่ออีก กู้รั่วชิงได้ยินไม่ถึงหูแล้ว
ในอกของเธอ ราวกับมีกองเพลิงลุกไหม้ขึ้นอย่างร้อนแรง
ฝนตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ แทบจะเปียกปอนไปทั้งตัว แต่กู้รั่วชิงก็เพียงก้าวเดินไปฝั่งตรงข้ามถนนอย่างเหม่อลอย
ตำรวจนอกเครื่องแบบสองนายที่ตามติดเธอมาตลอดช่วงนี้ เห็นเธอเดินออกมาจากปากประตูโรงเรียน จึงขับรถตามขึ้นมาทันที
"กู้รั่วชิง!" ตำรวจเปิดกระจกรถ เรียกเธอหนึ่งครั้ง
แต่กู้รั่วชิงราวกับไม่ได้ยิน เพียงเดินตามถนนมุ่งหน้ากลับบ้าน
"กู้รั่วชิง ขึ้นรถเถอะ ฝนตกแล้ว!" ตำรวจนอกเครื่องแบบยกเสียงให้ดังขึ้น เรียกเธออีกครั้ง
กู้รั่วชิงหันกลับมามองเขาทั้งสอง
เธอย่อมรู้ดีว่าคนสองคนนี้คือใคร
ตั้งแต่เธอถูกนำตัวไปสอบสวนที่สถานีตำรวจ ตำรวจสองคนนี้ก็ตามเธอติดๆ มาตลอด โดยให้เหตุผลว่าเพื่อปกป้องความปลอดภัยของเธอ เพราะหั่วหยวนเจิงมีแนวโน้มจะลงมาแก้แค้นเธอ
แท้จริงแล้ว คนที่สถานีตำรวจกำลังใช้เธอเป็นเหยื่อล่อ รอให้ปลาตัวโตอย่างหั่วหยวนเจิงเข้าเบ็ด
กู้รั่วชิงไม่ใช่คนโง่ คนพวกนี้คิดอะไรอยู่ เธอเห็นแจ้งชัดทุกอย่าง
และตั้งแต่เธอหมั้นกับเจียงฉือ คนในสกุลกู้ก็เท่ากับเปิดไพ่กับเธอตรง ๆ แล้ว
เธอไม่มีประโยชน์ต่อสกุลกู้อีกต่อไป ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องที่เธอไม่รักษาตัว ทะเลาะกับเจียงฉือจนมาถึงขั้นหมั้นหมายกัน ทำให้ชื่อเสียงของสกุลกู้เสียหาย เธอกลายเป็นภาระของสกุลกู้ ทั้งสกุลจึงมองเธอเป็นตะขอเข้าตา หนามเข้าใจ ยิ่งดูถูกเธอกับแม่ลูกทั้งคู่ของหลินซือเหยียนมากขึ้นไปอีก
ฝ่ายเจียงฉือก็ไม่เหลือความหวังอะไรอีกแล้ว ฐานะลูกนอกสมรสของเขา แม่ของเขาถูกจับในข้อหากบฏ เรื่องนี้สร้างความครึกโครมไปทั่วเมืองหังโจว ส่วนบิดาแท้ ๆ ที่ไม่มีใครรู้จัก เพื่อกันตัวเองไม่ให้ติดอยู่ ก็ไม่เคยโผล่ตัวออกมาตั้งแต่ต้นจนจบ
และที่เธอต้องจบลงแบบนี้ ก็เพราะฉวี่ฉางเซี่ยทั้งหมด
และแมลงวันสองตัวที่ไม่รู้จักเบื่อหน่ายคอยจับตาเธออยู่ตลอด ก็เพราะฉวี่ฉางเซี่ย
ทุกอย่างทุกสิ่ง ล้วนเป็นเพราะฉวี่ฉางเซี่ย