สวี่ฉางเซี่ยอยากกลับหางโจวแล้ว
ถ้าเธอยังคงอยู่ที่เป่ยเฉิงต่อไป เมื่อถึงสิ้นเดือนก็จะต้องกลับพร้อมกับเฉินเยี่ยนชวนอยู่ดี
แต่ตอนนี้เธอแค่เห็นหน้าเฉินเยี่ยนชวนก็จะนึกถึงเรื่องในคืนนั้นขึ้นมา เธอยังไม่รู้เลยว่าต่อจากนี้จะเผชิญหน้ากับเขาอย่างไร ตอนนี้มีทางเดียวที่ถูกต้องคือรักษาระยะห่างจากเฉินเยี่ยนชวนให้มากพอ
เธอครุ่นคิดไปเรื่อย ๆ ว่าจะหาข้ออ้างอะไรลาสกุลกู้ ระหว่างที่เดินกลับมาถึงบ้านสกุลกู้
สวี่ฉางเซี่ยจำได้ว่าบ่ายวันพฤหัสฯ เจียเหรินไม่มีคาบเรียน กำลังจะวางกระเป๋าเดินทางแล้วออกไปหา ยายแม่บ้านก็เดินมาบอกเธอว่า "คุณเซี่ยเซี่ย คุณเจียเหรินไปโรงพยาบาลแล้วค่ะ"
สวี่ฉางเซี่ยตั้งตัวไม่ทัน รีบถามกลับทันที "เป็นอะไร?"
"อาการท้องเสียเฉียบพลัน คุณเจียเหรินเข้าโรงพยาบาลตั้งแต่วันรุ่งขึ้นหลังคุณไม่อยู่แล้วค่ะ" ยายแม่บ้านอธิบาย
"ทำไมถึงเป็นท้องเสียเฉียบพลันได้?" สวี่ฉางเซี่ยถามกลับด้วยความแปลกใจ
ยายแม่บ้านถอนหายใจ "เย็นวันก่อนหน้านั้นทานสเต๊กเข้าไป ปกติบ้านเราก็ทานเนื้อวัวกันน้อยอยู่แล้ว ยิ่งคุณเจียเหรินไม่ชอบทานเนื้อวัวมาตั้งแต่เด็ก ทั้งปีแทบไม่ได้ทานสักกี่ครั้ง คงเป็นเพราะเนี่ย พอวันรุ่งขึ้นยังไม่ยอมงดของแสลงกินของมีเลือดเข้าไปอีก ก็ปวดจนแทบขาดใจ หนูก็เลยตกใจแทบสิ้นดี"
สวี่ฉางเซี่ยรู้ว่าเจียเหรินไม่ชอบทานเนื้อวัว สิ่งที่ย่อยยากอย่างเนื้อวัวนี้ ถ้ากระเพาะไส้ไม่เข้ากับเนื้อวัว ก็มีโอกาสทำให้เป็นโรคกระเพาะไส้อักเสบได้สูง
"งั้นฉันรีบไปโรงพยาบาลหาเธอเดี๋ยวนี้เลย"