ฉินเหลียงเชิงเห็นสีหน้าของสวี่ฉางเซี่ยดูไม่ค่อยดีนัก จึงรีบประคองเธอไปนั่งบนเก้าอี้เอนกาย แล้วจับชีพจรให้
พักใหญ่ถึงหันไปบอกสวี่ฉางเซี่ยและเฉินเยี่ยนชวนว่า "ไม่ต้องห่วง ไม่มีอะไรร้ายแรง แค่อากาศร้อนอบอ้าวทำให้เป็นลมแดดเล็กน้อย อีกอย่างช่วงนี้ร่างเธออ่อนแอลง ฉันจะจัดยาสักสองขนาน แล้วจัดอาหารบำรุงให้อีกหน่อยก็ดีขึ้นแล้ว"
เฉินเยี่ยนชวนได้ฟังก็ค่อยโล่งอก
เขายังนึกว่าเมื่อคืนสวี่ฉางเซี่ยไม่ได้นอนทั้งคืนจะส่งผลถึงลูกในท้องเสียอีก
"งั้นเข้าสอบเอ็นทรานซ์วันมะรืนนี้ ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?" เฉินเยี่ยนชวนคิดทบทวนแล้วก็ยังไม่วางใจ จึงถามต่อ
ฉินเหลียงเชิงชั่งใจครู่หนึ่งตอบว่า "ฉันจะจัดอาหารบำรุงกันร้อนให้เธอ น่าจะไม่มีปัญหา"
พูดจบก็หันไปบอกสวี่ฉางเซี่ยอย่างอ่อนโยนแต่หนักแน่นว่า "ใกล้จะเข้าเสี่ยวสู่แล้ว อากาศกำลังร้อนจัด ถ้าไม่สบายตัวต้องบอกฉันนะ ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ปีนี้เราก็ไม่ต้องสอบก็ได้ รอคลอดลูกแล้วค่อยสอบปีหน้าก็ไม่สาย"
สวี่ฉางเซี่ยคิดว่าสาเหตุหลักเป็นเพราะเมื่อคืนเธอนอนไม่หลับมากกว่า
แถมสองวันนี้อากาศร้อนอบอ้าว ลูกในท้องก็โตขึ้นอีก ตำแหน่งที่เด็กอยู่ค่อนข้างสูง ดันขึ้นมาถึงยอดอกกับลิ้นปี่ สองวันนี้เธอรู้สึกว่าหายใจไม่คล่องเหมือนเมื่อก่อน
"ไม่ได้ ต้องไปสอบ ฉันสมัครไว้แล้ว" สวี่ฉางเซี่ยไตร่ตรองแล้วส่ายหน้าตอบ "ฉันว่าเป็นเพราะพักผ่อนไม่พอมากกว่า"