"อย่ามัวมองกันเลย! เตรียมตัววิ่งลากของหนักรอบเกาะ!" ผู้บัญชาการกรมที่สองใจไม่อยู่เต็มประดาษ หันไปตะโกนสั่งทหารของกรมตนเอง
ทหารอาจไม่รู้ความแค้นระหว่างเจียงเย่ากับกรรมาธิการการเมืองอวี๋ แต่คนระดับพวกเขาข้างบนนี้ย่อมรู้แน่นอน
เจียงเย่าโชคร้ายถึงขีดสุดที่ไปเจอคนสกุลอวี๋ ภรรยาใหม่ถูกทำร้ายจนแท้งไม่พูดถึง ยังไม่ทันหมดเดือนหลังคลอด เจียงเย่าก็ต้องพาบาดเจ็บกลับเข้าประจำการ บาดแผลที่ขายังไม่หายสนิท ก็ต้องมาถูกลงโทษและเหยียบย่ำแบบนี้
พวกเขาไม่พอใจแน่นอน แต่กับกรรมาธิการการเมืองอวี๋ก็กล้าโกรธไม่กล้าแสดง ไม่อยากให้ทหารในกรมตัวเองต้องรับผิดตาม
กรมที่สองออกเดินทางไป กรมที่หนึ่งกับกรมที่สามก็ตามออกไปตามลำดับ
มีเพียงเสิ่นอวี้ที่ยืนอยู่ที่เดิม มองเจียงเย่า จะพูดอะไรก็เอาไว้
"เธอจะอยู่ดูแลมันใช่ไหม?" กรรมาธิการการเมืองอวี๋ตวาดเสียงดังใส่เสิ่นอวี้
เสิ่นอวี้จ้องกรรมาธิการการเมืองอวี๋เขม็ง ไม่ตอบวาจา
ในหน่วยทหารย่อมมีพวกผูกขาดอำนาจสักสองสามคนเสมอ อาศัยเกียรติภูมิที่บุพการีสร้างไว้ ตัวเองไม่มีความสามารถอะไร ชอบเป็นหนี้บุญคุณของพวกมีอำนาจ กรรมาธิการการเมืองอวี๋คนนี้ก็คือหนึ่งในนั้น!
เสิ่นอวี้เป็นคนดูถูกพวกแบบนี้มาตลอด!
แต่เดิมเบื้องบนก็ยังเหลือหน้าให้กรรมาธิการการเมืองอวี๋ ให้เขาได้จากไปจากเกาะอย่างมีเกียรติ
"เธอรอดูฉันเถอะ!" สนามซ้อมเหลือคนอยู่เพียงไม่กี่คน เสิ่นอวี้มองเขา เค้นเสียงออกมาเบา ๆ ทีละคำ
สกุลเสิ่นเป็นตระกูลชั้นหนึ่งของเมืองหังโจว ย่อมมีที่พึ่งเบื้องหลังอยู่แน่นอน
แต่ก่อนเสิ่นอวี้ไม่ถือพอที่จะทำเรื่องแบบนั้น แต่วันนี้เพื่อเจียงเย่า ถ้าเขาไม่ทำให้คนแซ่อวี๋คนนี้เละเทะ เขายอมให้เขียนชื่อ 'เสิ่นอวี้' กลับด้านเลย!
แม้เพียงเพราะวันงานศพก่อนหน้านี้ สวี่ฉางเซี่ยออกมาปกป้องเสิ่นเมี่ยวชิง เขาก็ไม่มีทางมองเฉยให้เจียงเย่าถูกรังแกเด็ดขาด!