ปีแรกที่จางเฟิ่งสอบติดมหาวิทยาลัย เป็นปีที่สองหลังการสอบเอนทรานซ์กลับมาเปิดให้สอบอีกครั้ง อายุของเธอก็ไม่น้อยแล้ว อายุยี่สิบสามถึงยี่สิบสี่ปีจึงสอบติด
ตั้งแต่จางเฟิ่งสอบติดมหาวิทยาลัย สวี่จิ้นก็ไม่พูดคุยกับเธออีกเลย
สวี่ฉางเซี่ยมองสวี่จิ้น คิดตรึกสักครู่ แล้วถามว่า "แล้วพี่จางเฟิ่งหาที่ฝึกงานได้หรือยังคะ"
"ยังหาที่ที่เหมาะสมไม่ได้เลย ช่วงนี้ต้องคอยดูแลยายของเธออยู่ทั้งวัน" สวี่จิ้นรีบอธิบายทันที "ผมไม่เคยไปรบกวนเวลาทำงานปกติของเธอเลยนะ"
เจียงเย่าที่ฟังอยู่ข้าง ๆ พูดขึ้นว่า "เธอช่วยพวกเรามาหลายครั้ง พวกเราก็ควรช่วยเธอบ้าง ฉันจะจัดที่ฝึกงานให้เธอเอง"
"จริงเหรอ" สวี่จิ้นตะลึงงันเล็กน้อย มองไปที่เจียงเย่าแล้วถาม "เป็นภาระหรือเปล่า"
"ไม่เป็นไร จัดการได้ไม่ยาก" เจียงเย่ายิ้มแล้วตอบ
"งั้นพรุ่งนี้ผมไปบอกเธอก่อน เกรงว่าเธอจะไม่ยินยอม" สวี่จิ้นตอบทันที "อาเย่า ขอบคุณมากจริง ๆ"
"พวกเราครอบครัวเดียวกัน จะขอบคุณกันทำไม" เจียงเย่าตอบอย่างไม่ใส่ใจ
ยิ่งไปกว่านั้น สวี่จิ้นก็ไม่ค่อยจะเปิดปากขอความช่วยเหลือใครสักเท่าไหร่ เจียงเย่าเห็นท่าทีของเขาเมื่อกี้ก็รู้ว่าเขาตั้งใจจะช่วยเหลือจางเฟิ่ง จึงเปิดปากพูดเองก่อน ไม่ให้สวี่จิ้นต้องเป็นฝ่ายขอ
สวี่จิ้นกินข้าวได้ไม่กี่คำ ไตร่ตรองแล้ว ก็เอ่ยอีกครั้ง "เธอคงยังไม่ได้นอน ฉันไปบอกเธอตอนนี้เลยดีกว่า!"