เพราะสวี่ฉางเซี่ยเคยบอกไว้ก่อนหน้านี้ว่าอยากทำโมเดลร้านอาหารผสมที่พัก เจียงเย่ารู้ว่าถ้าเธออยากทำแบบนี้ ย่อมต้องมีเหตุผลของเธอเอง จึงเรียกอวี๋เจิ้งจั๋วมา
อวี๋เจิ้งจั๋วเคยร่วมงานกับภาครัฐในการสร้างและตกแต่งโรงแรมของรัฐในเป่ยเฉิงถึงสองแห่ง ถือว่ามีประสบการณ์
อีกทั้งเป่ยเฉิงเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐฮว่าเซี่ย หลายอย่างล้ำหน้าเมืองอื่นไกลโข
ทั้งสามคนออกไปเดินชมย่านใจกลางเป่ยเฉิงด้วยกัน สวี่ฉางเซี่ยไม่เพียงแวะชมโรงแรมของรัฐสองแห่งที่อวี๋เจิ้งจั๋วเคยร่วมสร้างกับทางการ แต่ยังไปดูโรงแรมขนาดเล็กกว่าอีกหลายแห่ง
"แต่ถ้าจะดูโมเดลโรงแรมที่ทันสมัยที่สุด ต้องดูที่โรงแรมร่วมทุนไทย-ต่างชาติของสกุลเซียวที่ใกล้แล้วเสร็จ" อวี๋เจิ้งจั๋วเห็นว่าสวี่ฉางเซี่ยดูยังไม่ค่อยพอใจนัก จึงยิ้มแล้วกล่าว
"นั่นคือโรงแรมร่วมทุนไทย-ต่างชาติแห่งแรกของเราที่ได้รับอนุมัติจากส่วนกลาง ทั้งอุปกรณ์ภายในและแนวคิดการบริหารล้วนทันสมัยมาก ห้องพักมีมากกว่า 1,000 ห้อง ถ้าพวกเรามีเงินทุนพอ อยากทำแบบคล้ายกัน เรื่องสายสัมพันธ์กับขั้นตอนการขออนุมัติ ฉันช่วยหาทางให้ได้"
สวี่ฉางเซี่ยและเจียงเย่ามองหน้ากัน ความจริงในเรื่องเงินทุน ถ้าสวี่ฉางเซี่ยอยากทำขนาดเล็กหน่อยในเมืองหางโจว เงินส่วนเกินในมือบวกกับทองที่ขายคืนเป็นเงิน ก็น่าจะพออยู่แล้ว
แต่เรื่องสกุลเซียว… อวี๋เจิ้งจั๋วคงไม่อยากไปเกี่ยวข้องเท่าไร