นี่คือครั้งแรกอย่างแท้จริงที่เจียงเย่าเป็นฝ่ายพูดถึงเรื่องมีลูกกับสวี่ฉางเซี่ยขึ้นมาเอง
สวี่ฉางเซี่ยตั้งหลักไม่ทัน ยังกินยาอยู่เลย
เพื่อให้เธอกินยาได้สะดวก ฉินเหลียงเชิงบดยาเป็นเม็ดกลม ๆ ให้แกะกินพร้อมน้ำอุ่น ผ่านมาหนึ่งเดือนเต็ม ฉินเหลียงเชิงบอกเพียงว่าร่างกายของเธอดีขึ้นกว่าเดิม แต่ไม่เคยบอกเลยว่าตอนนี้ร่างกายเธอพร้อมตั้งครรภ์แล้ว
ครั้งก่อนที่เจียงเย่ากลับมาหางโจว ก็มีท่าทีอยากให้เธอตั้งท้องอยู่แล้ว
ระหว่างที่สวี่ฉางเซี่ยยังลังเลอยู่ เจียงเย่าอุ้มเธอขึ้น ให้นั่งลงบนอ่างล้างมือ
ความเย็นเยียบที่สัมผัสได้ทำให้สวี่ฉางเซี่ยร้องออกมาเบา ๆ โดยไม่ทันตั้งตัว
เจียงเย่ารีบปูผ้าขนหนูรองใต้ตัวเธอ แล้วใช้มือประคองเอวของเธอไว้ ความสูงของอ่างล้างมือพอดีกับเอวแกร่งของเขา สะดวกแก่การออกแรงของเขาในเวลาต่อมา
"เป็นอะไรไป ไม่อยากมีลูกแล้วเหรอ" เจียงเย่าก้มหน้าลงมาเล็กน้อย จูบเล่นที่ลำคอเรียวยาวของสวี่ฉางเซี่ย ถามเสียงแหบพร่า
สวี่ฉางเซี่ยถูกหอมจนคันไปทั้งตัว ต้องหัวเราะคิกขำไปพลางสะบัดหลบไปพลาง "ไม่ใช่..."
เจียงเย่ายืดมือออกไป แล้วดึงเธอกลับเข้ามาในอ้อมกอดอีกครั้ง
"ฉันพูดจริง เรามีลูกกันเถอะ" เขาใช้มือข้างหนึ่งโอบท้ายทอยของเธอเบา ๆ ก้มลงจูบเธอต่อ ในดวงตาคือความมั่นคงที่ไม่มีข้อกังขา
สวี่ฉางเซี่ยครุ่นคิดสักครู่ ที่เขาเปิดปากยอมรับเช่นนี้ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร ยังไงเธอก็กินยาอยู่แล้ว ฉินเหลียงเชิงก็ไม่เคยสั่งให้เธอคุมกำเนิด บอกแค่ว่ายาตัวนี้เป็นยาบำรุงกำลัง ดีต่อสุขภาพของเธอ
ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไร อุ้งมือใหญ่ข้างหนึ่งของเขาก็ไหลไปที่เอวด้านหลังของเธอแล้ว
ความยาวของแขนเขาพอดีจะกอดรัดเธอไว้ได้ทั้งตัว สวี่ฉางเซี่ยแนบแน่นอยู่ในอ้อมกอด ต้องขยับตัวหวิว ๆ อยู่ในฝ่ามือร้อนผ่าวของเขาโดยไม่รู้ตัว
……
สวี่ฉางเซี่ยรู้สึกท้องน้อยปวดจนแทบทานไม่ไหว เจียงเย่าถึงจะหยุด
"ฉัน...ฉันอยากไปอาบน้ำ..." สวี่ฉางเซี่ยเปียกไปด้วยเหงื่อทั้งตัว เหนื่อยจนเปิดตาแทบไม่ไหว เสียงเบาหวิวเหมือนเสียงแมวเหมียว ดูไร้แรงเหลือเกิน
"ไม่ได้" เจียงเย่าไม่ปล่อยเธอไป